W tym miejscu pozwolę sobie zebrać kilka cech, które świadczą o tym, że mamy do czynienia z dobrym modelem biznesowych przypadków użycia. Oto one:
- Biznesowe przypadki użycia są zrównane ze strategią firmy – wspierają cele organizacji.
- Przypadki użycia są zgodne z organizacją, którą opisują.
- Wszystkie przypadki użycia są znalezione. Po zebraniu, przypadki użycia wykonują wszystkie zadania w ramach organizacji.
- Każde zadanie w ramach organizacji jest ujęte w przynajmniej jednym Przypadku Użycia.
- Istnieje równowaga między liczbą przypadków użycia a ich wielkością:
- Model zawiera kilka przypadków użycia – przez co jest łatwiejszy do zrozumienia.
- Przypadek użycia opisuje pełen przepływ informacji, który produkuje coś wartościowego dla klienta.
- Każdy przypadek użycia jest unikatowy. Jeżeli przepływ informacji jest taki sam lub podobne do innego przypadku użycia, trudno będzie utrzymać je później w zsynchronizowaniu. Należy uwzględnić scalenie je w pojedynczy przypadek użycia.
Ile z podanych cech spełniają Twoje modele?
Budowanie modeli biznesowych coraz częściej znajduje uznanie wśród projektantów systemów. Wiąże się to z faktem, że modele biznesowe stanowią podstawę całego przedsięwzięcia bowiem pozostałe dyscypliny inżynierii oprogramowania (bazując teraz na dyscyplinach RUP )czerpią z niej w następujący sposób:
- Dyscyplina Wymagania wykorzystuje biznesowe modele jako istotne dane wejściowe dla zrozumienia wymagań systemu.
- Dyscyplina Analiza i Projekt wykorzystuje biznesowe modele jako dane wejściowe dla określenia systemów oprogramowania, które płynnie pasują do organizacji.
- Dyscyplina Wdrożenia wykorzystuje biznesowe modele jako pomoc w planowaniu zastosowaniu systemu oprogramowania.
Co więcej modelowanie biznesu jest procesem iteracyjnym, który zaczynając kawałek po kawałku, w każdej iteracji, pozwala nam na na lepsze poznanie organizacji a tym samym dostarczenia istotnych treści dla procesu wytwórczego oprogramowania.
Celem modelowania biznesu jest:
- Zrozumienie bieżących problemów w docelowej organizacji i określenie potencjałów udoskonalenia.
- cena wpływu zmiany organizacyjnej.
- Zapewnienie, że klienci, użytkownicy, inwestorzy oraz inne strony będą rozumieć organizację w ten sam sposób.
- Wyprowadzenie wymagań systemu oprogramowania, które jest konieczne, aby wspierać docelową organizację.
- Zrozumienie jak system oprogramowania, który ma być wykorzystywany w przyszłości, wpasuje się w organizację.
Schemat organizacyjny nie jest wystarczający, aby zrozumieć działanie firmy. Potrzebujemy również dynamicznego widoku przedsiębiorstwa. Model biznesowy zapewnia statyczny widok konstrukcji organizacji i dynamiczny widok procesów w obrębie organizacji.
Dla mnie to bardzo ważne gdyż tylko dzięki widokom z różnych perspektyw (statycznej i dynamicznej) jestem wstanie poprawnie zaprezentować na modelu jak nowy system będzie wspierał organizację.
Model Biznesowych Przypadków Użycia jest modelem, który prezentuje funkcje biznesowe organizacji.
Celem Modelu Biznesowych Przypadków Użycia w ramach WMB jest prezentacja funkcji, jakie realizowane są w organizacji zarówno z perspektywy wewnętrznej i zewnętrznej. Ponadto Model Biznesowych Przypadków Użycia wskazuje na interakcję organizacji z otoczeniem.
Model Biznesowych Przypadków Użycia jest używany przez interesariuszy i analityków procesów biznesowych, aby zrozumieć, w jaki przedsiębiorstwo wchodzi w interakcje z otoczeniem, a także przez osoby projektujące oprogramowanie, aby zapewnić kontekst rozwoju oprogramowania. Model Biznesowych Przypadków Użycia jest bazą służącą do planowania iteracji.
W WMB składowe Modelu Biznesowego Przypadku Użycia to:
-
systemy biznesowe (pakiety biznesowe) – reprezentujące strukturę organizacji,
-
pracownicy biznesowi (w odróżnieniu od innych metodyk),
-
aktorzy biznesowi,
-
biznesowe przypadki użycia
-
relacje,
-
diagramy: pakietów i biznesowych przypadków użycia,
Warto także zamieścić opis tekstowy, który służy jako zwięzłe wprowadzenie do modelu.
