o modelowaniu procesów i systemów 

Best Open Source UML tools na podstawie serwisu Open Source Applications

1. StarUML
2. Netbeans UML Plugin
3. Acceleo
4. ArgoUML
5. BOUML
6. Eclipse UML2 Tools
7. Umbrello UML Modeller
8. Frame UML
9. UMLet
10. TinyUML
11. Taylor
12. Papyrus UML

Top 5+ Open Source UML tools na podstawie serwisu Open-Tube
1. StarUML
2. Acceleo
3. ArgoUML
4. BOUML
5. Eclipse UML2 Tools
6. Umbrello UML Modeller
7. Frame UML

Fajnie, że jest w czym wybierać

Copyright ? 2005 Minkyu Lee.
Copyright ? 2005 Hyunsoo Kim.
Copyright ? 2005 Jeongil Kim.
Copyright ? 2005 Jangwoo Lee.
Copyright ? 2005 Deukkyu Gum.

tłumaczyli: Michał Wolski i Artur Tanowski

Udziela się zezwolenia na kopiowanie, rozpowszechniania i modyfikację tego dokumentu zgodnie z zasadami Licencji GNU Wolnej Dokumentacji w wersji 1.2 lub dowolnej późniejszej wersji opublikowanej przez Free Software Foundation; bez Części Stałych, bez Treści Przedniej Okładki oraz bez Treści Tylnej Okładki. Kopia licencji załączona jest w części zatytułowanej „GNU Free Documentation License”.

Spis Treści

Rozdział ten zawiera podstawowe informacje o StarUML. W rozdziale tym przeczytasz o:

• Co to jest StarUML
• Podstawowych cechach
• Wymagania sprzętowe

Co to jest StarUML

StarUML? jest narzędziem wspierajacym UML (Unified Modelling Language). Opiera się na wersji 1.4 UML dostarczajać 11 różnych diagramów z wybranymi elementami notacji UML 2.0. Narzędzie to aktywnie wspiera MDA (Model Driven Architecture) po przez odpowiedni profil projektu UML.
StarUML? zawiera persanolizowane środowisko użytkownika i pozwala na rozszerzanie swojej funkcjonalności. Stosowanie StarUML?, jednego z wiodących narzędzi do modelowania, gwarantuje maksymalizację wydajności i jakości projektu.

Pełna personalizacja narzędzia

StarUML  pozwala pełną na personalizację środowiska użytkownika w zakresie metodologii wytwórczej aplikacji, platformy projektowej i języka implemenatcji.

Wymagania systemowe

Poniżej zawarte punkty stanowią minimalne wymagania systemowe pozwalajace na uruchomienie StarUML?.

• Intel? Pentium? 233MHz lub więcej
• Windows? 2000, Windows XP?, lub nowszy
• Microsoft? Internet Explorer 5.0 lub nowszy
• 128 MB RAM (256MB zalecane)
• 110 MB na dysku twardym (150MB na dysku twardym)
• CD-ROM
• monitor SVGA lub lepszy (zalecana rozdzielczość 1024×768)
• mysz lub inne narzędzie wskaźnikowe

Ten rozdział przedstawia podstawowe pojęcia wymagane do efektywnego korzystania z StarUML?. Zostały w nim zawarte opisy modeli, widoków i diagramów, projektów, jednostek, podejść, struktur, fragmentów modeli oraz ich różnic i profili UML.

• Model, Widok i Diagram
• Projekty oraz Jednostki
• Moduł

Model, Widok i Diagram

StarUML? tworzy przejrzysty pojęciowy podział pomiędzy modelami, widoki oraz diagramami.Model jest elementem zawierającym informacje dla modeli oprogramowania. Widokjest wizualnym wyrażeniem informacji zawartych w modelu, Diagram jest zbiorem widokiem elementów, które reprezentują konkretne projektowe pomysły użytkownika.

Projekt i Jednostka

Projekt

Projekt jest podstawową jednostką zarządzającą w StarUML?. Projekt może zarządzać jednym lub wieloma modelami oprogramowania. Jest on pakietem na najwyższym szczeblu i istnieje zawsze w każdym modelu oprogramowania. Generalnie, jeden projekt jest zapisywany w jednym pliku.

Struktura Projektu

Projekt zawiera i zarządza następującymi pod-elementami.

Sub-Elementy Projektu	Opis
Model	Element zarządzający jednym modelem oprogramowania.
Podsystem	Element zarządzający modelami, które wyrażają jeden podsystem.
Pakiet	Najbardziej powszechny element dla elementów zarządzających.

Plik Projektu

Pliki projektu są zapisywane w formacie XML z rozszerzeniem ?.UML?. Wszystkie modele, widoki widokii diagramy stworzone w StarUML? są zapisywane w jednym pliku projektu.Projekt może być także podzielony i zapisany w wieloczęściowych jednostkach. Plik projektu zawiera następujące informacje.

• Profile UML użyte w danym projekcie
• Pliki jednostek, do których odwołuje się projekt
• Informacje dla wszystkich modeli zawartych w projekcie
• Informacje dla wszystkich diagramów i widoki zawartych w projekcie

Jednostki

Projekt jest generalnie zapisywany w jednym pliku, ale są przypadki gdy jeden projekt musi być zapisany w wielu mniejszych plikach, żeby kilku deweloperów mogło pracować razem nad projektem. W takim przypadku, projektem można zarządzać jak wieloczęściowymi jednostkami. Jednostka może mieć strukturę hierarchiczną; może zawierać wiele pod-jednostek. Jednostki mogą być zapisywane jako pliki .UML oraz odwołują się do nich pliki projektu (.UML) lub inne pliki jednostek (.UNT).

Struktura Jednostki

Jedynie elementy: pakiet, podsystem oraz model mogą stanowić jedną jednostkę. Wszystkie te elementy są zapisywane w odpowiednich plikach jednostki (.UNT).

Hierarchiczna Struktura Jednostki

Tak jak projekt może zarządzać wieloma jednostkami, tak i jednostka może zarządzać wieloma pod-jednostkami. Skoro rodzicielska jednostka ma odwołanie do potomnych jednostek, to wszystkie jednostki mają hierarchiczną strukturę.

Fragmenty Modeli

Fragment modelu jest częścią projektu zapisaną w osobnym pliku. Tylko obiekty: model, podsystem lub pakiet mogą stanowić fragment modelu. Pliki fragmentu modelu są zapisywane z rozszerzeniem ?.MFG?. Pliki fragmentu modelu mogą zostać z łatwością zawarte w każdym projekcie w każdej chwili. Fragmenty modelu zasadniczo różnią się od jednostek zawartych w projekcie, one łączą się całkowicie z resztą projektu.

Moduł

Moduł

Moduł jest pakietem dostarczającym nowe funkcje oraz cechy rozszerzające możliwości StarUML?. Moduł może zostać stworzony jako kombinacja kilku rozszerzających elementów.

Moduł StarUML? dostarcza następujące funkcje.

• Rozwijane główne menu lub menu pojawiające się.
• Dodanie nowego podejścia
• Dodanie nowego profilu
• Dodanie nowego elementu poprzez stereotyp lub rozszerzenie notacji
• Implementacja nowej funkcji (poprzez Serwer COM lub prosty plik skryptu)
• Integracja z innymi aplikacjami
• Inne dodane funkcje

Podejścia

Istnieją niezliczone metodologie dla tworzenia oprogramowania, i każda firma lub organizacja posiada własną, lub używa istniejącej wcześniej, lecz zmodyfikowanej na potrzeby deweloperów lub projektów. Zakres aplikacji, język programowania, oraz platforma także różnią się dla każdego wytworzonego oprogramowania. W rezultacie, wiele elementów musi być konfigurowane w początkowej fazie modelowania oprogramowania. StarUML? dostarcza koncepcję podejścia do ułatwienia konfigurowania.

Struktura Podejścia

Podejście składa się z następujących zagadnień.

Komponenty Podejścia	Opis
Struktura Projektu	Określa podstawową strukturę projektu. Podstawowa struktura może być zaprojektowana z elementami pakietów, podsystemów oraz modeli. Można także ustawić domyślny układ diagramu.
Import Profili	Automatycznie dołącza domyślne profile UML w projekcie.
Import Struktur	Automatycznie wczytuje i dołącza domyślne struktury w projekcie.
Import Fragmentów Modeli	Automatycznie wczytuje i dołącza domyślne fragmenty modeli w projekcie.

Struktury

Struktury w StarUML? nawiązują do modeli oprogramowania, które wyrażają biblioteki lub struktury aplikacji jak MFC, VCL, oraz JFC. Uwzględnianie oraz używanie struktur w projekcie znacznie ułatwia użytkownikowi modelowanie oprogramowania, które jest zależne od konkretnej klasowej biblioteki lub struktury aplikacji.

Budowa Struktury

Struktura składa się z jednego pliku struktury (.FRW) i z jednego lub kilku plików jednostki (.UNT).

Składnik	Opis
Plik Struktury (.FRW)	Pliki struktur zawierają informacje dla zawartych jednostek i dla użytych profili UML.
Plik Jednostki (.UNT)	Pliki jednostek zawierają model.

Profil UML

UML (Unified Modeling Language – Zunifikowany Język Modelowania) jest tak ogólny, że może być użyty do wyrażania dowolnych pomysłów lub koncepcji. To może być także Aoródłem jego słabości, ponieważ koncepcje konkretnych dziedzin nie mogą być wyrażone w drobnych szczegółach. W celu pokonania tych słabości, StarUML? dostarcza profile UML, które rozszerzają możliwości UML. StarUML? wspiera rozwój UML poprzez bezpośrednie dostosowywanie koncepcji w profilach UML.

Zastosowanie Profili UML

Profile UML mogą być użyte w następujących celach. OMG (Object Management Group – Grupa Zarządzania Obiektami) określa także standardy profili UML dla konkretnych celów.

• Profile dla konkretnych języków programowania (C/C++, Java, C#, Python, itd.)
• Profile dla konkretnych metodologii tworzenia oprogramowania (RUP, Catalysis, UML Components, itd.)
• Profile dla konkretnych dziedzin (EAI, CRM, SCM, ERP, itd.)

Dodatki Modułu

Jeśli zainstalujesz dodatki tworzone przez użytkowników lub rozprowadzane przez firmy trzecie, możesz używać rozszerzenia funkcji w StarUML?. W celu zainstalowania nowych modułów, skomplikowane uwierzytelnienie nie jest potrzebne. Wystarczy skopiować pliki składające się z modułów do podkatalogu <katalog_instalacyjny>modules.

Dodatki Modułu w StarUML?

StarUML? zawiera następujące modułu:

• StarUML? zasadniczo dostarcza standardowy profil UML, kilka podejść oraz standardowy moduł umożliwiający transformację pomiędzy diagramem sekwecji a diagramem komunikacji.
• Dostarcza moduł Generatora, który pozwala generować dokumenty oraz kod.
• Dostarcza moduł Javy wspomagający profil Java, J2SE/J2EE Framework, generator kodu, inżynierię wsteczną.
• Dostarcza moduł C++ wspomagający profil C++, MFC Framework, generator kodu, inżynierię wsteczną.
• Dostarcza moduł C# wspomagający profil C#, .NET BCL framework, generator kodu, inżynierię wsteczną.
• Dostarcza moduł XMI wspomagający import i export XMI dla wymiany modeli.
• Dostarcza moduł Rose odczytujący pliki Rational Rose.
• Dostarcza moduł Pattern wspomagający projektowanie wzorców.

Ten rozdział szczegółowo opisuje procedury związane z zarządzaniem projektami: tworzenie nowego projektu, tworzenie jednostki z części projektu, tworzenie i importowanie fragmentów modeli, import struktur, oraz dołączanie i wykluczanie profili UML.

• Zarządzanie Projektem
• Zarządzanie Jednostkami
• Praca z Fragmentami Modeli
• Import Struktur
• Praca z Profilami UML

Zarządzanie Projektem

Tworzenie Nowego Projektu

W celu rozpoczęcia pracy nad nowym oprogramowaniem, należy stworzyć nowy projekt. Można zacząć od pustego projektu lub od projektu, który został zainicjowany zależnie od konkretnego podejścia.

Procedury do Stworzenia Nowego Projektu #1 ? Nowy Projekt:

1. Wybierz [File] -> [New Project] menu.

2. Nowy projekt z domyślnym podejściem, wybranym przez użytkownika, zostanie stworzony. Zależnie od podejścia, profil oraz/lub struktura może być dołączona/wczytana.

Procedury do Stworzenia Nowego Projektu #2 ? Wybierz okno dialogowe Nowego Projektu:

1. Wybierz [File] -> [Select New Project?] menu.
2. Zostanie wyświetlona lista możliwych podejść. Wybierz jedno i kliknij przycisk [OK].

   

3. Nowy projekt zostanie stworzony i zainicjowany zależnie od wybranego podejścia. Zależnie od podejścia, profil oraz/lub struktura może być dołączony/wczytany.

Notka

• Lista dostępnych podejść może się różnić zależnie od środowiska instalacyjnego użytkownika.
• W celu zmiany domyślnego podejścia, otwórz "Select New Project" dialog box, wybierz konkretne podejście, i zaznacz opcję ?Set As Default Approach?

Otwieranie Projektu

W celu kontynuowania pracy nad zapisanym projektem, plik projektu musi zostać otwarty. Jeśli projekt zawiera wiele jednostek, wszystkie jednostki zostaną także wczytane razem z projektem.

Procedury Otwierania Projektu:

1. Wybierz [File] -> [Open?] menu.
2. W oknie otwierania projektu, wybierz plik projektu (.UML) i kliknij przycisk [Open].

   

3. Wybrany projekt zostanie otworzony.

Notka

• Projekty mogą być także otwierane poprzez okno "Select New Project".

Zapisywanie Projektu

W celu zachowania zmian dokonanych w projekcie, plik projektu musi zostać prawidłowo zapisany. Twoja praca może być zapisana w miejscu istniejącego pliku projektu lub w nowym pliku. Gdy plik projektu zosaje zapisany, informacje o powiązanych z nim jednostkach są zapisywane razem z nim.

Procedury Zapisu Projektu:

1. Wybierz [File] -> [Save] menu.
2. Jeśli nazwa pliku projektu nie została określona, pojawi się okno "Save Project". Wpisz nazwę pliku i kliknij przycisk [Save].

   

3. Plik projektu został zapisany.

Procedury Zapisu Projektu w innym pliku:

1. Wybierz [File] -> [Save As?] menu.
2. W oknie "Save As", wpisz nazwę nowego pliku i kliknij przycisk [Save].
3. Projekt został zapisany w nowym pliku.

Notka

• Jeśli projekt zawiera jednostki i zostały one zmodyfikowane, pojawi się okno pytające czy zapisać zmienione jednostki. Wybierz [Yes] w celu zapisania wszystkich zmienionych jednostek projektu.

Zamykanie Projektu

Projekt może być zamknięty jeśli nie będzie dalej edytowany.

Procedury Zamykania Projektu:

1. Wybierz [File] -> [Close] menu.
2. Jeśli projekt nie został zapisany po dokonanych zmianach, użytkownik zostanie zapytany czy zapisać zmiany. Użytkownik może wybrać: tak, nie, anuluj.

   

3. Projekt zostanie zamknięty.

Zarządzanie Elementami przez Modele, Podsystemy i Pakiety

Model oprogramowania składa się z wielu elementów i diagramów. Grupowanie tych elementów i diagramów jest bardzo ważne dla wydajnego zarządzania. StarUML? wspiera trzy typy elementów grupujących (modeli, podsystemów i pakietów), które użytkownik może używać zgodnie z ich przeznaczeniem.

Elementy Grupujące Dostarczone z StarUML?

Element Grupujący	Opis
Model	Model wyraża fizyczny system dla konkretnego celu (aspektu). Przykładowo może on wyrażać konkretny aspekt systemu (np. aspekt analizy, aspekt projektowy, aspekt użytkownika, itd.).
Podsystem	Podsystem grupuje elementy, które opisują cały fizyczny system albo jego części.
Pakiet	Pakiet logicznie grupuje i zarządza elementami modeli. Jest to bardzo ogólny element i można go używać w dowolny sposób do organizowania elementów.

Zarządzanie Jednostkami

Zarządzanie Jednostkami

Chociaż projektem można zarządzać jako jednym plikiem, może być wygodniej jeśli podzieli się go na wiele jednostek i zarządza nimi osobno (jeśli wielu deweloperów pracuje nad nim równocześnie). Ta część opisuje procedury związane z tworzeniem i zarządzaniem jednostkami.

• Tworzenie Jednostki
• Aączenie Jednostek
• Zapisywanie Jednostki
• Usuwanie Jednostek

Tworzenie Jednostki

Może być konieczne zapisanie części projektu lub jednostki w oddzielnej jednostce. Na przykład, jeśli wielu deweloperów pracuje nad jednym projektem, projekt może zostać podzielony na wiele jednostek i połączony przy użyciu takich narzędzi jak "Microsoft Visual SourceSafe" lub "CVS". Tylko pakiet, model i subsystem mogą być zapisane jako jednostki.

Procedury Tworzenia Nowych Jednostek:

1. Wybierz element (pakiet, model lub subsystem) mający stać się jednostką.
2. Kliknij prawym klawiszem myszy i wybierz [Unit] -> [Separate Unit] menu.
3. W oknie zapisu wpisz nazwę pliku i kliknij przycisk [Save].

   

4. Wybrany element został zapisany jako jednostka.

Aączenie Jednostek

Jeśli elementy w jednostce nie muszą być już zarządzane jako osobne jednostki, plik jednostki może być połączony z projektem.

Procedury Aączenia Jednostek:

1. Wybierz element (projekt, model, pakiet lub subsystem) z model explorer, który będzie zawierał jednostkę do importu.
2. Kliknij prawym klawiszem myszy [Unit] -> [Uncontrol Unit?] menu.
3. Jednostka zostanie połączona z wybranym projektem lub jednostką rodzicielską.

Notka

• Aączenie jednostek automatycznie nie kasuje pliku jednostki (.UNT). Należy skasować go samodzielnie jeśli nie będzie już potrzebny.

Zapisywanie Jednostek

Jeśli w jednostce zostały dokonane zmiany, powinny być właściwie zapisane. Zmiany mogą być zapisane w miejscu istniejącego pliku albo w nowym pliku jednostki.

Procedury Zapisu Jednostki:

1. Wybierz jednostkę do zapisu z model explorer.
2. Kliknij prawym klawiszem myszy i wybierz [Unit] -> [Save Unit] menu.
3. Plik jednostki zostanie zapisany.

Procedury Zapisu Jednostki w Innym Pliku:

1. Wybierz jednostkę do zapisu z model explorer.
2. Kliknij prawym klawiszem myszy i wybierz [Unit] -> [Save Unit As?] menu.
3. W oknie zapisu, wpisz nazwę nowego pliku jednostki i kliknij przycisk [Save].

   

4. Plik jednostki zostanie zapisany.

Notka

• Zapisywanie jednostki w nowym pliku nie usuwa oryginalnego pliku. Należy go skasować samodzielnie jeśli nie jest już potrzebny.

Usuwanie jednostki

Jeśli jednostka nie jest już potrzebna w projekcie można ją usunąć. Usunięcie jednostki kasuje wszystkie elementy w niej zawarte i jednostka nie będzie już automatycznie wczytywana z projektem. Należy pamiętać żeby wybrać ?Merge Unit? zamiast ?Remove Unit? jeśli chce się połączyć jednostkę z projektem.

Procedury Usuwania Jednostek:

1. W celu usunięcia jednostki, wybierz element (pakiet, model lub podsystem) z model explorer, który zawiera tą jednostkę.
2. Kliknij prawym klawiszem myszy [Unit] -> [Delete Unit] menu.
3. Pojawi się okno, w którym należy potwierdzić żądanie usunięcia. Kliknij [Yes].

   

4. Jednostka zostanie usunięta z projetku.

Notka

• Jeśli wybierzemy element zawierający jednostkę oraz [Edit] -> [Delete From Model] menu, uzyskamy taki sam efekt.
• Musisz zdecydować czy całkowicie usunąć jednostkę z projektu czy połączyć jednostkę z projektem.
• Usunięcie jednostki nie kasuje pliku jednostki (.UNT). Należy go skasować samodzielnie jeśli nie będzie już potrzebny.

a??

Praca z Fragmentami Modeli

Fragment modelu może być użyty do zapisania części projektu.

• Tworzenie Fragmentu Modelu
• Importowanie Fragmentu Modelu

Tworzenie Fragmentu Modelu

Części projektu mogą zostać zapisane w osobnym pliku fragmentu modelu, dając możliwość dostępu innym użytkownikom lub ponownego użycia. W przeciwieństwie do jednostek, do fragmentów modeli nie odwołują się inne pliki, ani one nie odwołują się do innych plików. Są one niezależnymi wpisami. Fragmenty modeli mogą zostać dołączone do projektu w dowolnej chwili.

Procedury Tworzenia Fragmentów Modeli:

1. Wybierz z model explorer pakiet, podsystem lub model w celu stworzenia fragmentu modelu.
2. Wybierz [File] -> [Export] -> [Model Fragment?] menu.
3. W oknie zapisu fragmentu modelu, wpisz jego nazwę i kliknij przycisk [Save].

   

Importowanie Fragmentów Modeli

Elementy zapisane w pliku fragmentu modelu (.MFG) mogą zostać importowane do projektu. Importowanie fragmentu modelu kopiuje i dołącza do projektu elementy zawarte we fragmencie modelu. Odniesienia nie są używane.

Procedury do Importowanie Fragmentów Modelu:

1. Wybierz [File] -> [Import] -> [Model Fragment?] menu.
2. W oknie otwierania fragmentu modelu, wybierz plik fragmentu modelu (.MFG) i kliknij przycisk [Open].

   

3. Pojawi się okno wyboru elementu, w celu ustalenia jaki element zawiera fragment modelu do importowania. Wybierz element (pakiet, model, podsystem lub projekt) zawierający fragment modelu i kliknij przycisk [OK].
4. Fragment modelu zostanie dodany do wybranego elementu.

a??

Importowanie Struktury

W celu użycia struktury w projekcie, musi zostać ona wczytana. Gdy zostanie wczytana, wszystkie zawarte w niej elementy mogą być użyte. Jednostki w strukturach są najczęściej plikami tylko do odczytu i elementy struktur nie mogą być bezpośrednio modyfikowane.

Procedury Importowania Struktur:

1. Wybierz [File] -> [Import] -> [Framework?] menu.
2. W oknie importu struktur, wybierz strukturę do importowania i kliknij przycisk [OK].

   

3. Pojawi się okno wyboru elementu, w celu ustalenia jaki element zawiera strukturę do importowania. Wybierz element (pakiet, model, podsystem lub projekt) zawierający strukturę i kliknij przycisk [OK].

   

4. Struktura zostanie dodana do wybranego elementu.

Notka

• Import struktury nie zapisuje jej elementów w projekcie. Projekt odwołuje się do elementów struktury, dlatego muszą być one zawsze obecne gdy projekt jest otwierany.
• W celu skasowania zaimportowanej struktury, należy samodzielnie skasować wszystkie powiązane z nią jednostki.

a??

Praca z Profilami UML

Dołączanie Profili UML

Wcześniej zdefiniowane profile UML mogą zostać dodane do nowego projektu. Kiedy profil UML zostanie dołączony do projektu, stereotypy, tag definitions oraz typy danych zdefiniowane w profilu mogą być użyte w projekcie.

Procedury Dołączania Profili UML:

1. Wybierz [Model] -> [Profiles?] menu.
2. W oknie zarządzania profilami, wybierz profil z listy dostępnych profili po lewej, kliknij przycisk [Include] a potem [Close].

   

3. Wybrany profil zostanie dołączony do bieżącego projektu.

Notka

• Lista profili w menedżerze profili może być różna w zależności od środowiska instalacyjnego użytkownika.

Odłączanie Profili UML

Profile UML dołączone do projektu mogą zostać także odłączone. Gdy profil UML zostanie odłączony od projektu, stereotypy, tag definitions oraz typy danych zdefiniowane w profilu nie mogą być używane w projekcie.

Procedury Odłączania Profili UML:

1. Wybierz [Model] -> [Profiles?] menu.
2. W oknie zarządania profilami, wybierz profil z listy dołączonych profili po prawej, kliknij przycisk [Exclude] a póAoniej [Close].

   

3. Wybrany profil zostanie odłączony z bieżącego projektu.

Notka

• Odłączanie profilu gdy jego stereotypy oraz tag definitions są używane może spowodować utratę danych związanych z nim elementów. Proszę zachować ostrożność podczas odłączania profilu.
• Lista profili w menedżerze profili może być różna w zależności od środowiska instalacyjnego użytkownika.

Ten rozdział szczegółowo opisuje procedury tworzenia i edytowania diagramów.

• Edycja Elementów i Diagramów
• Organizowanie Struktury Modelu

Rozdział został przetłumaczony w części.

Edycja Elementów i Diagramów

Tworzenie Nowego Diagramu

StarUML? wspiera 11 rodzajów diagramów UML. Użytkownik może dowolnie tworzyć i zarządzać diagramami.

Procedury Tworzenia Nowego Diagramu:

1. Wybierz z model explorer lub obszaru diagramów element z nowym diagramem.
2. Kliknij prawym klawiszem myszy i wybierz [Add Diagram] menu. Nowy diagram zostanie utworzony po wyborze jego typu.

Dostępne Typy Diagramów

Typ Diagramu	Opis
Class Diagram	Class Diagram (diagram klasy) jest wizualnym przedstawieniem różnych statycznych powiązań elementów związanych z klasami. Class Diagram może zawierać nie tylko klasy ale także interfejsy, enumerations, pakiety, różnorodne relacje, instancje, i ich linki.
Use Case Diagram	Use Case Diagram (diagram przypadków użycia) wyraża relacje pomiędzy przypadkami użycia w konkretnym systemie lub obiekcie a zewnętrznymi aktorami. Use Case przedstawia funkcje systemu oraz jak funkcje systemu współdziałają z zewnętrznymi aktorami.
Sequence Diagram	Sequence Diagram (diagram sekwencji) wyraża interakcje instancji. It is a direct expression of the InteractionInstanceSet, which is a set of the stimuli exchanged between the instances within a CollaborationInstanceSet. While Sequence Role Diagram is a ClassifierRole-oriented expression, Sequence Diagram is an Instance-oriented expression.
Sequence Diagram (Role)	Sequence Role Diagram expresses the interactions of the role concepts. It is a direct expression of the Interaction, which is a set of the messages exchanged between the ClassifierRoles within a Collaboration. While Sequence Diagram is an Instance-oriented expression, Sequence Role Diagram is a ClassifierRole-oriented expression.
Collaboration Diagram	Collaboration Diagram expresses the collaboration between instances. It is a direct expression of the collaboration model of the instances within a CollaborationInstanceSet. While Collaboration Role Diagram is a ClassifierRole-oriented expression, Collaboration Diagram is an Instance-oriented expression.
Collaboration Diagram (Role)	Collaboration Role Diagram expresses the collaboration between the role concepts. It is a direct expression of the collaboration model of the ClassifierRoles within a Collaboration. While Collaboration Diagram is an Instance-oriented expression, Collaboration Role Diagram is a ClassifierRole-oriented expression.
Statechart Diagram	Statechart Diagram expresses the static behaviors of a specific object through states and their transitions. Although Statechart Diagram is generally used to express the behaviors for instances of classes, it can also be used to express behaviors of other elements.
Activity Diagram	Activity Diagram is a special form of Statechart Diagram that is suitable for expressing the activity execution flow. Activity Diagram is commonly used for expressing workflow, and it is frequently used for objects like classes, packages, and operations.
Component Diagram	Component Diagram expresses the dependency between the software components. The elements that constitute software components and the elements that implement those components can all be expressed by Component Diagram.
Deployment Diagram	Deployment Diagram expresses the hardware elements of the physical computer and devices and the software components, processes and objects that are assigned to them.
Composite Structure Diagram	Composite Structure Diagram is a diagram to express internal structure of Classifier. It is included in interaction point with other parts of system.

Notka

• Typy dostępnych diagramów zmieniają się w zależności od typu elementu.

Tworzenie Elementu w Diagramie

W celu utworzenia nowego elementu w diagramie, diagram musi zostać najpierw otwarty. Paleta zawiera różne typy elementów, które są dostępne w zależności od wybranego typu diagramu. Lista dostępnych elementów zmienia się w zależności od typu diagramu.

Procedury Tworzenia Elementów z Palety:

1. Wybierz z palety typ elementu do stworzenia.
2. Kliknij wybrane miejsce w obszarze diagramu żeby utworzyć element.(Przeciągnij myszą w celu sprecyzowania rozmiaru nowego elementu. Jeśli tworzymy element łączący dwa elementy, należy się upewnić że połączenie zostanie utworzone precyzyjnie.)

Procedury Tworzenia Wieloczęściowych Elementów w Jednym Podejściu:

1. Wybierz z palety element do stworzenia.
2. Kliknij pozycję [Lock] w palecie lub kliknij ponownie element do stworzenia.
3. Stwórz wieloczęściowe elementy.
4. Kliknij pozycję w palecie, gdy tworzenie elementów zostanie ukończone.

Notka

• Tworzenie elementu w diagramie korzystając z palety dotyczy tworzenia elementu modelu oraz jego elementu widoku.

Tworzenie Elementu Widoku w Diagramie

Poza tworzeniem nowego elementu w diagramie przy użyciu palety, elementy widoku mogą być także tworzone dla istniejących elementów modelu.

Procedury Tworzenia Nowego Elementu Widoku (Metoda Przeciągnij-i-Upuść):

1. Z model explorer wybierz model, który będzie reprezentowany przez nowy element widoku.
2. Przeciągnij element widoku i upuść w miejscu, w którym ma zostać utworzony (W tym przypadku, połączenia z innymi elementami zostaną automatycznie pokazane).

Notka

• Metoda przeciągnij-i-upuść może nie działać przy tworzeniu elementu widoku dla niektórych typów elementów modelu oraz dla niektórych typów diagramów.
• Elementy modelu mogą zostać także utworzone dla nieistniejących elementów widoku. W celu uzyskania szczegółowego opisu jak tworzyć elementy modelu, zobacz "Tworzenie elementów modelu".

Edycja Elementów w Diagramie

Elementy mogą być także edytowane w obszarze diagramu.

Procedury Edycji Elementów:

1. Kliknij dwukrotnie element widoku w diagramie aby go edytować.
2. W quick dialog, zmień nazwę elementu, widoczność, itd., lub kliknij przycisk w celu utworzenia elementu pod wybranym elementem.
3. Naciśnij [Enter] lub kliknij inną lokalizację na diagramie w celu zatwierdzenia zmian.

Notka

• For detailed descriptions on element to Quick dialogs, see the Quick dialogs.

Resize and Move

You can optimize the view size or position from the diagram area, and you can modify view position or size little by little by Special+Cursor Key.

Procedure for Resizing View:

1. Click a view to click in the diagram.
2. Modifies a size as dragging the point for direction where you want among points on select mark after selecting a view.

Procedure for Resizing View by using the keyboard:

1. Click a view to click in the diagram.
2. The user can specify for view resizing by using Shift+Cusor key. The Shift+Cursor Key can move to the present configured gird unit, and you can modify view position little by little by Shift+Alt+Cursor Key.

Procedure for moving View:

1. Selects the view to move in diagram as clicking mouse. If there are several views, select the views by Ctrl+Click or an area for including views as dragging.
2. Move views to where you want to go by using mouse.

Procedure for moving View by using the keyboard:

1. Selects the view to move in diagram as clicking mouse. If there are several views, select the views by Ctrl+Click or an area for including views as dragging.
2. Move views to where you want to go by using Ctrl+Cursor Key. The Ctrl+Cursor Key can move to the present configured gird unit, and you can modify view position little by little by Ctrl+Alt+Cursor Key.

Creating Element by using ShortCut Generation Syntax

Elements can also be created without being mouse by using the shortcut Generation Syntax.

Procedure creating element by using the ShortCut Generation Syntax:

1. Select from the diagram area the view.
2. Run Quick Dialog as selecting [Enter].
3. Enter a syntax that is element in the quick dialog.

ShortCut Generation Syntax

Shortcut generation syntax can generate a target model and relationship with it by writing simple text. The basic rule of the shortcut generation syntax is as follows. Describe the target model names to make a relationship with notations to generate relationship. If there is no target model name, generate new appropriate model elements and the relationship. The relationship-notation of shortcut generation syntax to be used in each diagram is as follows:

Diagram Type	Notation	Current Element	Description
Class Diagram Component Diagram Deployment Diagram Composite Structure Diagram	<=	Classifier	The target element linking with the current element makes a link of specialization.
	=>	Classifier	The target element linking with the current element makes a link of generalization.
	–	Classifier	The target element linking with the current element makes a link of association.
	<-	Classifier	Makes navigable association relationship from target element to the current element.
	->	Classifier	The target element linking with the current element makes a link of navigable association.
	<>-	Classifier	The target element linking with the current element makes a link of aggregate.
	-<>	Classifier	Makes aggregate relationship from target element to the current element.
	<*>-	Classifier	The target element linking with the current element makes a link of compose.
	-<*>	Classifier	Makes compose relationship from target element to the current element.
	<–	Classifier	Makes dependency relationship from target element to the current element.
	–>	Classifier	The target element linking with the current element makes a link of dependency.
	)-	Classifier	Makes requirement relationship from target element to the current element.
	-(	Classifier	The target element linking with the current element makes a link of requirement.
	@-	Classifier	Makes realization relationship from target element to the current element.
	-@	Classifier	The target element linking with the current element makes a link of realization.
Usecase Diagram	()-	UseCase	The target model(Actor) linking with the current element makes a link of communication.
	-()	Actor	The target model(UseCase) linking with the current element makes a link of communication.
	<i-	UseCase	Makes include relationship from target element to the current element.
	-i>	UseCase	The target element linking with the current element makes a link of include.
	<e-	UseCase	Makes include relationship from target element to the current extend.
	-e>	UseCase	The target element linking with the current element makes a link of extend.
Sequence Diagram Seqeunce Diagram(Role)	<-	Object, ClassifierRole	The target element linking with the current element makes a link of stimulus.
	->	Object, ClassifierRole	Makes include relationship from target element to the current stimulus.
	<->	Object, ClassifierRole	Makes stimulus that has a return relationship from target element to the current element.
	<-	Stimulus, Message	Makes sub-stimulus(comes from target element) in current stimulus.
	->	Stimulus, Message	Makes sub-stimulus(goes from target element) in current stimulus.
	<->	Stimulus, Message	Makes sub-stimulus(with return goes from target element) in current stimulus.
	<~	Stimulus, Message	Makes stimulus(comes from target element) in front of current stimulus.
	~>	Stimulus, Message	Makes stimulus(goes from target element) in front of current stimulus.
	<_	Stimulus, Message	Makes stimulus(comes from target element) in the rear of current stimulus.
	_>	Stimulus, Message	Makes stimulus(goes from target element) in the rear of current stimulus.
Collaboration Diagram Collaboration Diagram(Role)	<-	Object, ClassifierRole	The target element linking with the current element makes a link of stimulus.
	->	Object, ClassifierRole	Makes stimulus relationship from target element to the current element.
	<->	Object, ClassifierRole	Makes stimulus that has a returnrelationship from target element to the current element.
Statechart Diagram/ Activity Diagram	<-	State, ActionState	Makes transition relationship from target element to the current element.
	->	State, ActionState	The target element linking with the current element makes a link of transition.
	-*	State, ActionState	Makes transition relationship from target element(Initial State) to the current element.
	-@	State, ActionState	The target element(Final State) linking with the current element makes a link of transition.
	<-<>	State, ActionState	Makes transition relationship from target element(Decision) to the current element.
	-><>	State, ActionState	The target element(Decision) linking with the current element makes a link of transition.
	-(H) -(h)	State, ActionState	The target element(History) linking with the current element makes a link of transition.
	-(H*) -(h*)	State, ActionState	The target element(Deep History) linking with the current element makes a link of transition.
	<-|	State, ActionState	Makes transition relationship from target element to the current element(with Join).
	|->	State, ActionState	The target element(with Fork) linking with the current element makes a link of transition.

Copy and Paste

When copying or cutting elements for pasting, a clear distinction has to be made between model elements and view elements. If a model element is copied, it has to be pasted under a model element. In this case, all the sub-elements contained in the selected element are copied together. View elements can be copied within the same diagram or to different diagrams. Copied view elements can be pasted in diagrams only; they cannot be pasted to model elements. Copying and pasting may also be restricted depending on the view element types and diagram types.

Procedure for Copying and Pasting Model Elements:

1. Select a model element to copy from the model explorer.
2. Right-click and select the [Copy] menu. The model element is copied to the clipboard.
3. Select from the model explorer a model element where the copied element will be pasted.
4. Right-click and select the [Paste] menu. The copied model element will be recalled from the clipboard and pasted under the selected element.

Copied model elements can be pasted only to the elements that can contain them.

Procedure for Copying and Pasting View Elements in Diagram:

1. Select from the diagram area the view elements to copy. (You may select multiple elements by dragging the mouse over an area. Click the view elements while holding down the [Shift] key to add the elements to the selection.)
2. Right-click and select the [Copy] menu. The view elements are copied to the clipboard.
3. Open the diagram where the copied view elements will be pasted. (Double-click a view element from the model explorer or the diagram explorer, or select a view element from the diagram tab.)
4. Right-click and select the [Paste] menu. The copied view elements will be pasted to the active diagram.

Copy/Paste for Different Diagram Types

Diagram Type	Copy/Paste
Class Diagram	Elements can be copied or pasted freely between Class, UseCase, Component, CompositeStructure, and Deployment diagrams.
UseCase Diagram	Elements can be copied or pasted freely between Class, UseCase, Component, CompositeStructure, and Deployment diagrams.
Sequence Diagrams	Elements cannot be copied or pasted
Collaboration Diagrams	Elements cannot be copied or pasted
Statechart Diagram	Elements can be copied or pasted only between diagrams within the same StateMachine
Activity Diagram	Elements can be copied or pasted only between diagrams within the same ActivityGraph
Component Diagram	Elements can be copied or pasted freely between Class, UseCase, Component, CompositeStructure, and Deployment diagrams
Deployment Diagram	Elements can be copied or pasted freely between Class, UseCase, Component, CompositeStructure, and Deployment diagrams.
CompositeStructure Diagram	Elements can be copied or pasted freely between Class, UseCase, Component, CompositeStructure and Deployment diagrams.

Configuring Property

Model elements contain various properties. The user can change models in various ways by editing these property values. The following properties are available.

Property Types

Property Type	Description
Name	Indicates the name of the model element.
Stereotype	Indicates the stereotype for the model element.
TypeExpression	Indicates the expression for special type.
String	Indicates string.
Boolean	Indicates True or False.
Enumeration	Selects one of the various literals.
Reference	Indicates a specific element.
Collection	Indicates multiple elements (editable through the collection editor).

??

Editing the Name Property

Enter the element name in the ??Name?? item in the property editor. Names cannot contain these special characters ":". Names must also be unique within the namespace. For example, names of the classes within a package must all be unique. A warning message will appear if the name conflicts with another element.

Editing the Stereotype Property

Enter the stereotype name in the ??Stereotype?? item in the property editor. The stereotype name can be a stereotype defined in the UML profile or can be a simple name that is not pre-defined. The following methods can be used to edit the stereotype property.

• Entering Defined Stereotype: Enter a stereotype name that is defined in a profile included in the current project. The stereotype is directly referenced.
• Entering Undefined Stereotype: Enter a stereotype name that is not defined in the profiles included in the current project. This value is just a simple string value.
• Selecting from the Stereotype Dialog Box: Open the Stereotype dialog box and select a stereotype from the defined stereotype list.

Editing the TypeExpression Property

The TypeExpression property is included in Attribute, Parameter, etc. Enter the type expression in the ??Type?? item in the property editor. The following methods can be used to edit the type expression property.

• Entering Defined Type Name: Enter the name of a classifier element (classes, interfaces, signals, exceptions, components, nodes, subsystems, etc.) included in the current project. Elements are directly referenced.
• Entering Defined Type Pathname: Directly enter the pathname of a classifier element included in the current project (e.g. ??::Logical View::Package1::Class1??)
• Entering Undefined Type Name: Enter a name that is not related to any of the classifiers included in the current project. This value is just a simple string value.
• Selecting from the Select Element Dialog Box: Open the Select Element dialog box and directly select a defined type or select a data type defined in the profile.

Documenting Model Element

Detailed descriptions can be recorded for model elements.

Procedure for Documenting Model Element:

1. Select from the model explorer or the diagram area an element to include a description.
2. At the inspector area in the main window, select the [Documentation] tab.
3. Enter description in the editable area.

Attaching File or URL

Related files or web page URLs can be attached to elements. The attached files or web pages can be easily accessed through the associated applications or the web browser.

Procedure for Attaching File or URL:

1. Select an element from the model explorer or the diagram area.
2. At the inspector area in the main window, select the [Attachments] tab.
3. Right-click and select the [Add] menu or click the [Add] button on the toolbar.
4. At the Attachment dialog box, enter the full pathname and filename of the attachment file or the web page URL (or click the browse button on the right to select from the browse window), and click the [OK] button.

   

Procedure for Removing Attached Item:

1. Select an element from the model explorer or the diagram area.
2. At the inspector area in the main window, select the [Attachments] tab.
3. Select an attached item to delete from the list. Right-click and select the [Delete] menu or click the button on the toolbar.

Recording Constraints

Multiple constraints can be recorded for elements. Constraints are regulations applied to elements. They can be written in easy-to-understand normal language, or be can be written to comply with the OCL (Object Constraint Language) grammar defined by UML.

Procedure for Adding Constraints:

1. Select an element to add constraints to.
2. Right-click and select the [Constraint Editor??] menu.
3. At the Constraint Editor, click the [Add] button.

   

4. At the Constraint dialog box, enter the name and contents and then click the [OK] button.

   

Procedure for Deleting Constraints:

1. Select an element to delete constraints from.
2. Right-click and select the [Constraint Editor??] menu.
3. At the Constraint Editor, select constraints to delete from the list and then click the [Delete] button.

Procedure for Editing Constraints:

1. Select an element to edit constraints for.
2. Right-click and select the [Constraint Editor??] menu.
3. At the Constraint Editor, select constraints to edit from the list and then click the [Edit] button.
4. At the Constraint dialog box, edit the name and contents. Click the [OK] button.

Editing Tagged Values

Besides the basic properties, the tagged values of elements, which are added by UML profiles, can be edited.

Procedure for Editing Tagged Value:

1. Select from the model explorer or the diagram area an element for which to edit the tagged value.
2. Right-click and select the [Tagged Values??] menu.
3. At the Tagged Value Editor, select the tab that corresponds to the profile that contains the tagged value to edit.

   

4. Select from the [Tag Definition Set] combo box the set that contains the tagged value. Select a tagged value from the [Tagged Values] list and edit the value.

Procedure for Reverting Edited Tagged Values to Default Values:

1. Select from the model explorer or the diagram area the element that contains the tagged value.
2. Right-click and select the [Tagged Values??] menu.
3. At the tagged value editor, select the tab that corresponds to the profile that contains the tagged value.
4. Select from the [Tag Definition Set] combo box the set that contains the tagged value. Select a tagged value from the [Tagged Values] list and click the [Set to Default] button.

Deleting View Element

Deleting a view element means deleting only the view element that represents a model element on the screen, without deleting the model element itself.

Procedure for Deleting View Element:

1. In order to delete a view element, select the view element shown in the diagram.
2. Hit the [Del] key or select the [Edit] -> [Delete] menu.

Note

• Deleting a view element does not delete its model element.

Applying Line Color

Colors for the view element outlines or connecting lines can be changed.

Procedure for Applying Line Color:

1. Select from the diagram area an element for which to change the line color.
2. Right-click and select the [Format] -> [Line Color??] menu.
3. At the Color dialog box, select a color to apply and click the [OK] button.

   

Applying Fill Color

Fill colors for view elements can be changed.

Procedure for Applying Fill Color:

1. Select from the diagram area an element for which to change the fill color.
2. Right-click and select the [Format] -> [Fill Color??] menu.
3. At the Color dialog box, select a color to apply and click the [OK] button.

   

Applying Font

Text font shape, color, size, etc. for view elements can be changed.

Procedure for Applying Font:

1. Select from the diagram area an element for which to change font.
2. Right-click and select the [Format] -> [Font??] menu.
3. At the Font dialog box, select font shape, size, color, etc. and click the [OK] button.

   

Note

• [Font style] for some UML-related view elements are not editable. This is because the font styles are defined by the UML conventions and cannot be changed.

Showing Stereotype

View elements can be expressed as different shapes depending on the stereotypes. The following expression formats are available.

• Hide [Shift+Ctrl+N]: Hides the stereotype.
• Show with Text [Shift+Ctrl+T]: Stereotype name is shown inside ??<<?? and ??>>??.
• Show with Icon [Shift+Ctrl+I]: View element is expressed with the stereotype icon. The stereotype must be registered with an icon to use this option. Otherwise the stereotype is shown in text.
• Show with Decoration[Shift+Ctrl+I] : View elements is described as text and small-sized stereotype icon. In this case, icons in the stereotype have to be registered, and it is described as text if it is not. The some elements like Actor, Interface, Component, Node and Artifact are showed as decoration type as the default icon if they are not registered in stereotype.

Configuring Line Style

Line type view elements such as Association, Dependency and Generalization are expressed by either of the following two line styles.

• Rectilinear: Line always changes in 90 degree angles.
• Oblique: Line changes at any angle.

Procedure for Changing Line Style:

1. Select from the diagram area a view element that has a Line Style.
2. Right-click and select the [Format] -> [Line Style] menu. Select rectilinear or oblique.

Configuring Automatic Resize

Although the user can change the view element sizes at any time, view elements can also be configured to resize automatically.

Procedure for Configuring Automatic Resize for View Element:

1. Select from the diagram area a view element to configure automatic resize.
2. Right-click and check the [Format] -> [Auto Resize] menu.
3. To remove the automatic resize setting, select the checked menu item once again to uncheck it.

Suppressing Attribute

Elements that contain attributes such as Class, Exception and UseCase show these attributes in their attribute compartment areas. The user can configure these attributes to be shown or suppressed.

Procedure for Suppressing Attributes:

1. Select from the diagram area an element for which to hide the attributes.
2. Right-click and select the [Format] -> [Suppress Attributes] menu.

Perform the steps above once again to show the attributes.

Suppressing Operation

Elements that contain operations such as class, exception, usecase and subsystem show these operations in their operation compartment areas. The user can configure these operations to be shown or suppressed.

Procedure for Suppressing Operations:

1. Select from the diagram area an element for which to hide the operations.
2. Right-click and select the [Format] -> [Suppress Operations] menu.

Perform the steps above once again to show the operations.

Suppressing Literal

Enumerations have literals, which are shown in the literal compartment areas of enumerations in the diagram. The user can configure these literals to be shown or suppressed.

Procedure for Suppressing Literals:

1. Select from the diagram area an enumeration type element for which to hide the literals.
2. Right-click and select the [Format] -> [Suppress Literals] menu.

Perform the steps above once again to show the literals.

Applying Word Wrap

When an element name is defined as more over a word, visibility of diagram is decreased since the size of the view is being over extension. If you use Word Wrap, you can optimize the view size as expressing the long name of elements to several lines.

Procedure for applying Word Wrap:

1. Select from the diagram area an element for which to apply Word Wrap.
2. Right-click and select the [Format] -> [Word Wrap Name] menu.

Perform the steps above once again to removed Word Wrap.

Note

• Some elements such as relative elements, unexpressed elements on a diagram and Swimlane cannot apply Word Wrap.

Showing Parent Name:

In general, view elements show their own names only. However, a project containing multiple packages may have elements with the same names in different packages, and there may be cases where these elements need to be displayed in the same diagram. In such a case, the elements need to show their parent names in order to be distinguished from one another. The names are in the format ??ParentName::OwnName.??

Procedure for Showing Parent Name:

1. Select from the diagram area an element for which to show the parent name.
2. Right-click and select the [Format] -> [Show Parent Name] menu.

Perform the steps above once again to hide the parent name.

Showing Property

Among the element tag definitions, element tagged values and changeability attributes are shown in the view elements property section. The user can configure this property section to be shown or hidden.

Procedure for Showing Properties:

1. Select from the diagram area an element for which to show the properties.
2. Right-click and select the [Format] -> [Show Properties] menu.

Perform the steps above once again to hide the properties.

Note

• In the case of Changeability property value of AssociationEnd element is changeable or Ordering property value is UNORDERED, the relative property value is not be showed in the property part of diagram view element.

Showing Operation Signature

When displaying elements that contain operations such as class and subsystem, the parameter names and types for operations can be configured to be shown or hidden.

Procedure for Showing Operation Signature:

1. Select from the diagram area an element to show the operation signature.
2. Right-click and select the [Format] -> [Show Operation Signature] menu.

Perform the steps above once again to hide the operation signature.

Showing Compartment Visibility

Elements like classes, usecases, and subsystems that contain attributes, operations, literals, etc. have compartments to show their attributes and operations in diagram. Class has attribute and operation compartments, subsystem has an operation compartment, and enumeration has literal and operation compartments. Visibility of the elements displayed in these compartments can be configured to be shown or hidden.

Procedure for Showing Compartment Visibility:

1. Select from the diagram area an element for which to show the compartment visibility.
2. Right-click and select the [Format] -> [Show Compartment Visibility] menu.
3. Perform the steps above once again to hide the compartment visibility.

Showing Compartment Stereotype

Elements like classes, usecases, and subsystems that contain attributes, operations, literals, etc. have compartments to show their attributes and operations in diagram. Class has attribute and operation compartments, subsystem has an operation compartment, and enumeration has literal and operation compartments. Stereotypes of the elements (attributes, operations, etc.) displayed in these compartments can be configured to be shown or hidden.

Procedure for Showing Compartment Stereotype:

1. Select from the diagram area an element for which to show the compartment stereotype.
2. Right-click and select the [Format] -> [Show Compartment Stereotypes] menu.
3. Perform the steps above once again to hide the compartment stereotype.

Opening Diagram

In order to edit a diagram, the diagram must be opened. Once a diagram is opened, the tabs for the diagram are displayed. Select a tab to make the diagram active for editing.

Procedure for Opening Diagram:

1. Search for the diagram to open in the model explorer or the diagram explorer.
2. Double-click the diagram to open it. The diagram automatically becomes active.

Activates Diagram

In order to edit the specific diagram, you have to activate the diagram when you open several diagrams. If you want to activate the opened diagram, click the diagram on tab. In the case of having a lot of opened diagrams, you can activate the diagram as you selecting it in diagram list on pop-up menu.
??

??´????? ?????? ??I3???; E°??E­ ???????:

Procedure for the diagram activity with selected in menu:

1. Right-click on the diagram tab and select the [Pages] menu.
2. Selects a diagram name to activate among diagram lists as submenu.

Closing Diagram

Close a diagram if it no longer needs to be edited. Closing a diagram does not delete it. A closed diagram can be opened again at any time.

Procedure for Closing Diagram:

1. Select the tab of the diagram to close to make the diagram active.
2. Right-click on the tab and select the [Close Diagram] menu.

Procedure for Closing All Open Diagrams:

1. Select the [View] -> [Close All Diagrams] menu.

Deleting Diagram

A diagram can be deleted if it is no longer needed. Please be careful, because deleting a diagram also deletes all information related to the diagram.

Procedure for Deleting Diagram:

1. Select a diagram to delete, from the model explorer or the diagram explorer.
2. Right-click and select the [Delete Model] menu.

Finding Element

Software models usually contain a large number of elements. Sometimes it becomes very difficult to locate wanted elements from among the many elements in a software model. The Find Element function can be used to search the wanted elements quickly.

Procedure for Finding Element:

1. Select the [Edit] -> [Find??] menu.
2. At the Find dialog box, enter in the [Find what] field the full or partial name of the element to find. To limit the element types to find, select the element type from the [Options-Element type] menu. To match cases, check the [Options-Match case] item. Click the [OK] button.

   

3. The find results are added in the [Messages] section of the information area. Double-click a message to find the related element.

Aligning Element

Elements laid out in diagram can be aligned in certain directions or with certain spacing.

Align Element Function

Align Function	Description
Align Left	Align the selected elements to the left.
Align Right	Align the selected elements to the right.
Align Middle	Center the selected elements horizontally.
Align Top	Align the selected elements to the top.
Align Bottom	Align the selected elements to the bottom.
Align Center	Center the selected elements vertically.
Space Equally, Horizontally	Evenly distribute the selected elements horizontally.
Space Equally, Vertically	Evenly distribute the selected elements vertically.
Bring to Front	Bring the selected elements to the front.
Send to Back	Send the selected elements to the back.

Procedure for Aligning Elements:

1. Select the elements to align in the diagram area (two or more elements must be selected for aligning, except for ??Bring to Front?? and ??Send to Back??).
2. Right-click and select the [Format] -> [Align] menu. Select the menu for the aligning method wanted.

Layout Diagram

In cases where the diagram elements are laid out in a disordered way, the elements can be automatically laid out for tidier display.

Procedure for Laying Out Diagram Elements:

1. Make a diagram to layout the active diagram.
2. Right-click and select the [Format] -> [Layout Diagram] menu.

Note

• The layout diagram function is not available for Sequence Diagram.

Configuring Zoom-In/Zoom-Out

If there are too many elements in the diagram area or if the element texts are too small, the diagram can be zoomed in or zoomed out for better view.

Procedure for Zooming In/Zooming Out Diagram:

1. Select the [View] -> [Zoom] menu.
2. Select the [Zoom-In] menu to zoom-in the diagram by one level (5%), or select the [Zoom-Out] menu to zoom-out by one level. To display the whole diagram in one screen, select the [Fit to Window] menu. You may also select a zooming ratio (50%, 75%, 100%, 125%, 150%, 175%, and 200%).

Saving Diagram as Image File

Diagrams can be saved as image files. StarUML? supports these image formats: JPEG (.jpg, .jpeg), bitmap (.bmp), metafile (.wmf), and extended metafile (.emf).

Procedure for Saving Diagram as Image:

1. Make a diagram to save as image the active diagram.
2. Select [File] -> [Export Diagram??] from the main menu.
3. At the Save dialog box, enter the file name, select the file format, and then click the [Save] button.

   

Note

• In the case of metafile(.wmf) http://www.wolski.waw.pl/staruml_images/, some viewer may not display. It is recommended to used to the extended metafile(.emf).

Copying Diagram as bitmap

In order to insert a editing diagram to other document, the diagram image can be copied as bitmap. The diagram can be inserted to a document as editing image itself if copying it as bitmap, but it could have image distortion in the case of zoom in/out.

Procedure for copying diagram as bitmap:

1. Make a diagram to copy as bitmap the active diagram.
2. Select [Edit] -> [Copy Diagram As Bitmap] from the main menu.

Note

• Diagram information is copied to meta image if copying by Ctrl+C after selecting View. The meta image has no image distortion as zoon in/out in a document, but it could have difference with real image of the diagram in text editor program.

Navigating Diagram

If a diagram contains a lot of information, the diagram may become very large. In this case, only a limited section of the diagram can be shown on the screen. Agora Plastic? provides various methods to effectively navigate the diagram area, allowing the user to move to specific diagram locations quickly. The following methods can be used for navigating diagram.

Navigating with ScrollBar and Wheel

Moves for diagram domain what you want as using scroll bar. If you use wheel mouse, you can move to up and down by using mouse wheel.

Navigating with Bir??s Eye View

There is a small icon at the lower right-hand corner of the diagram area. Click this icon to see the entire diagram in a small area. Move to a diagram location while holding down the mouse button and then release the mouse button. This function is useful for navigating over a long distance.

Navigating with Ctrl + Mouse

Hold down the Ctrl key and move the mouse to move the diagram. This function is useful for navigating over a short distance.

Configuring Default Diagram

A project can contain many diagrams. Among the many diagrams, there can be more than one default diagram, which is the most basic diagram of all. For instance, a diagram that expresses the overall structure of the project can be configured as the default diagram. Only Class Diagram, UseCase Diagram, Component Diagram or Deployment Diagram can be set as the default diagram. The default diagram is automatically opened when opening the project.

Procedure for Configuring Default Diagram:

1. Select from the model explorer or the diagram explorer a diagram to configure as the default diagram.
2. Select the [Properties] tab in the inspector area.
3. At the property editor, check the ??DefaultDiagram?? property.

Organizing Model Structure

Creating Model Element

Model elements can also be created without being displayed in the diagram. Such a model is not displayed in any diagrams, and more than one view can be made later to represent it in diagrams.

Procedure for Creating Model Element:

1. Select from the model explorer an element to contain the new model element.
2. Right-click and select the [Add] menu and select an element type from the menu. Or, select the [Model] -> [Add] menu from the main menu.
3. The new model element will be created under the selected model.

Deleting Model Element

If you delete a model element, many related elements are deleted together. Please exercise caution because deleting a model element results in deletion of the following elements.

• Included Model Elements: All model elements included in the model being deleted are also deleted.
• Related Model Elements: All relations such as Generalization, Association and Dependency related to the model element being deleted are also deleted.
• View Elements: All view elements that represent the model being deleted are also deleted.

Procedure for Deleting Model Element:

1. Select from the model explorer a model element to delete, or select a view element from the diagram area to delete the model element represented by it.
2. Hit [Ctrl+Del] or select the [Edit] -> [Delete Model] menu.
3. The selected model element is deleted.

Moving Model Element

Model elements can be moved so as to be placed under other elements, such as by moving a class to be placed under another package or moving an attribute to be placed under another class. Model elements can be moved to be placed only under elements that can contain model elements. They cannot be moved to be placed under other types of elements.

Procedure for Moving Model Element:

1. Select from the model explorer an element to move.
2. Drag the element and drop it at the element that is to contain it.

Modify Model Element Order

The order between model elements can be modified to show intuitively configurations of software model. The order modification between model elements can be only among same kinds of elements. Also, it can be if sort of model navigator is only Storage Order.
??

Procedure for modify order of model element :

1. Select an element to modify the order in model navigator.
2. Move model element to a line as push [Move UP] or [Move Down] button.

Elements such as Attribute, Operation, Enumeration Literal which is expressing in Collection editor can be modified their order in Collection editor.

Procedure to modify order of model element in collection editor :

1. Select upper element of an element to modify its order.
2. Run collection editor as selecting [Model]->[Collection Editor...].
3. Select tap which is relative in collection including element.
4. Select element to modify the order.
5. Modify the order of the model element as push [Move Up] or [Move Down] button. You can modify the order by using Ctrl+Cursor key.

Model Alignment

The structure of models in model navigator can be aligned as saving order or alphabet order. The aligned model is only shown by model navigator, the order among real models are not modified. In order to sort models, click [Align as saving order] or [Align as Alphabetical order]. If change model alignment way, the spreading statue of each node in model navigator is cancelled, and the top leveled node is spreaded.

Następujące elementy są dostępne w diagramie przypadków użycia (Use-Case Diagram).

• Aktor
• PrzypadekUżycia
• Powiązanie
• Powiązanie Skierowane
• Generalizacja
• Zależność
• Zawieranie się
• Rozszerzenie
• Granice Systemu
• Pakiet

Aktor

Semantyka

Aktor definiuje logiczny zestaw ról, z których użytkownik jednostki może korzystać podczas pracy z jednostką. Aktor może korzystać z odrębnych ról z uwzględnieniem każdego PrzypadkuUżycia, z którym się komunikuje.

Procedury Tworzenia Aktora

W celu utworzenia Aktora, kliknij [Toolbox] -> [UseCase] -> [Actor] a potem miejsce, w którym Aktor ma zostać utworzony. Aktor jest przedstawiony w formie człowieka z kresek lub prostokąta z ikoną. Aby wyświetlić aktora w w widoku Decoration, wybierz [Format] -> [Stereotype Display] -> [Decoration] menu lub element [Decoration] z pola kombi [] w pasku narzędzi.

Procedury Tworzenia od razu Wielokrotnych PrzypadkówUżycia, które wykorzystuje Aktor

W celu utworzenia wielokrotnych PrzypadkówUżycia związanych z aktorem, należy użyć skrótu tworzenia składni aktora.

1. At the Actor?s quick dialog, wpisz nazwę PrzypadkuUżycia po stringu "-()". Aby utworzyć wielokrotne PrzypadkiUżycia, wpisz w je tym samym miejscu ale oddziel znakiem ",".
   
2. Naciśnij [Enter]. Kilka PrzypadkówUżycia powiązanych z aktorem zostanie utworzonych i uporządkowanych pionowo.
   

PrzypadekUżycia

Semantyka

PrzypadekUżycia jest stosowany do definiowania zachowania systemu lub innej semantycznej jednostki bez odkrywania wewnętrznej struktury jednostki. Każdy PrzypadekUżycia specyfikuje sekwencję akcji, włącznie z wariantami, które jednostka może wykonać, współdziałając z aktorami jednostki.

Procedury Tworzenia PrzypadkuUżycia

W celu utworzenia PrzypadkuUżycia, kliknij [Toolbox] -> [UseCase] a potem położenie PrzypadkuUżycia w [main window].

PrzypadekUżycia jest przedstawiony w postaciach: textual, decoration, ikony. Aby zmienić wygląd PrzypadkuUżycia, wybierz [Format] -> [Stereotype Display] lub pole kombi [ ].

Procedury Dodawania Rozszerzeń

Do PunktuRozszerzenia odwołują się: jeden lub zbiór lokacji w PrzypadkuUżycia, w którym jest możliwość rozszerzenia.

Aby edytować PunktRozszerzenia PrzypadkuUżycia, kliknij wyskakujące menu [Collection Editor...] lub przycisk w zbiorze własności [ExtensionPoints].

Procedury Wpisywania Specyfikacji PrzypadkuUżycia

W celu wpisania podstawowego lub alternatywnego opisu właściwości PrzypadkuUżycia, wybierz menu [Tagged Values...] lub naciśnij [Ctrl+F7]. W zaznaczonym edytorze wartości, wybierz [UseCaseSpecification] i wpisz właściwości.

Procedury Tworzenia Aktora z PrzypadkuUżycia

W celu stworzenia wielokrotnych Aktorów związanych z PrzypadkiemUżycia, użyj składni tworzenia skrótów.

1. Kliknij dwukrotnie PrzypadekUżycia, lub wybierz PrzypadekUżycia i wciśnij [Enter]. W oknie podręcznym, wpisz nazwę Aktora po stringu "()-" oraz oddziel nazwy Aktora używając znaku ",".
   
2. Potem naciśnij klawisz [Enter]. Kilku Aktorów powiązanych z PrzypadkiemUżycia zostanie utworzonych oraz posegregowanych pionowo.
   

Powiązanie / Powiązanie Skierowane

Semantyka

Powiązanie jest połączeniem dokładnie dwóch klasyfikatorów (włączając powiązanie klasyfikatora z nim samym).

Procedury Tworzenia Powiązania

Aby utworzyć powiązanie, kliknij [Toolbox] -> [UseCase] -> [Association], przeciągnij z pierwszego elementu i upuść na drugim elemencie w [main window].

Procedury Tworzenia Powiązania Skierowanego

Procedura jest taka sama jak w przypadku Powiązania, przeciągnij i upuść w kierunku strzałki.

Lub utwórz Powiązanie, kliknij koniec powiązania po stronie aktora. W oknie podręcznym, odznacz "navigable", Powiązanie stanie się Skierowane.

Procedury Tworzenia Elementów Połączonych z Powiązaniem/Powiązaniem Skierowanym

W celu utworzenia elementu połączonego z bieżącym elementem, użyj składni tworzenia skrótów.

1. Kliknij dwukrotnie element i wpisz nazwy elementów powiązanych po "–" lub "->" w oknie podręcznym. Oddziel nazwy elementów używając znaku ",".
   
2. Naciśnij [Enter], kilka elementów powiązanych z wybranym elementem zostanie stworzonych i posegregowanych automatycznie.
   

Generalizacja

Semantyka

Generalizacja jest taksonomicznym powiązaniem między elementem bardziej ogólnym (rodzicem) a elementem szczegółowym (dzieckiem), który jest w pełni zgodny z pierwszym elementem i dostarcza dodatkowych informacji.

Procedury Tworzenia Generalizacji

W celu stworzenia generalizacji, kliknij [Toolbox] -> [UseCase] ->[Generalization], przeciągnij z elementu dziecka i upuść na elemencie rodzicielskim w [main window].

Procedury Tworzenia Wielokrotnych Aktorów-potomków, które Dziedziczą po Aktorze

Aby stworzyć wielokrotne elementy dziedziczące po innym elemencie,

1. Zacznij od "<=" jak widać w oknie podręcznym, zostaną utworzone wielokrotne elementy dziedziczące po wybranym elemencie.
   
2. Elementy dziecko zostaną stworzone poniżej wybranego elementu oraz zostaną posegregowane automatycznie.
   

Jeśli chcesz stworzyć wielokrotne elementy rodzic naraz, wpisz w oknie podręcznym "=>" zamiast "<=".

Zależność

Semantyka

Zależność jest rodzajem powiązania, które znaczy, że element lub grupa elementów, pełni rolę klienta zależnego od innego elementu lub grupy elementów, które pełnią rolę dostawcy. Jest to słabe powiązanie symbolizujące to, że jeśli dostawca zostanie zmieniony, wpłynie to na klienta. Jest to powiązanie jednokierunkowe.

Procedury Tworzenia Zależności

W celu utworzenia zależności, kliknij [Toolbox] -> [UseCase] -> [Dependency], przeciągnij element i upuść na innym elemencie.

Procedury Tworzenia Innych PrzypadkówUżycia Zależnych od Bieżącego PrzypadkuUżycia

Zacznij od "–>" w oknie podręcznym (jak przedstawiono poniżej).

Relacja zależności zostanie stworzona pomiędzy dwoma elementami.

Zawieranie się

Semantyka

Relacja zawierania się definiuje sytuację, w której PrzypadekUżycia zawiera zachowanie zdefiniowane w innym PrzypadkuUżycia.

Procedury Tworzenia Zawierania się

Aby utworzyć powiązanie zawierania się, kliknij [Toolbox] -> [UseCase] -> [Include], przeciągnij z element including i upuść na element included w [main window].

Procedury Tworzenia PrzypadkuUżycia Zawierającego się w Bieżącym PrzypadkuUżycia

Zacznij od "-i>" w oknie podręcznym.

Powiązanie zawierające się zostanie stworzone pomiędzy dwoma elementami.

Rozszerzenie

Semantyka

Rozszerzone powiązanie oznacza, że wystąpienia PrzypadkówUżycia mogą być wyrażane przy pomocy dodatkowych zachowań zdefiniowanych w rozszerzającym PrzypadkuUżycia.

Procedury Tworzenia Rozszerzeń

W celu stworzenia rozszerzenia, kliknij [Toolbox] -> [UseCase] -> [Extend], przeciągnij z elementu rozszerzającego i upuść na elemencie rozszerzonym w [main window].

Procedury Tworzenia Innych PrzypadkówUżycia Rozszerzających Bieżący PrzypadekUżycia

Rozpocznij od "<e-" w oknie podręcznym.

Powiązanie rozszerzające zostanie utworzone między dwoma elementami.

Granice Systemu

Procedury Tworzenia Granic Systemu

Aby utworzyć granicę systemu, kliknij [Toolbox] -> [UseCase] -> [System Boundary], przeciągnij od początkowego punktu granicy do punktu po prawej na dole (koniec granicy).

Pakiet

Semantyka

Pakiet jest zgrupowaniem elementów modelu. Pakiety mogą zostać zagnieżdżone w innych pakietach. Pakiet może zawierać podległe pakiety oraz inne elementy modelu. Wszystkie rodzaje elementów modelu UML mogą być organizowane jako pakiety.

Procedury Tworzenia Pakietów

W celu stworzenia pakietu, kliknij [Toolbox] -> [UseCase] -> [Package] a potem miejsce, w którym pakiet ma zostać utworzony w [main window].

Następujące elementy są dostępne w diagramie klas (Class Diagram)

• Podsystem (Subsystem)
• Pakiet (Package)
• Klasa (Class)
• Interfejs (Interface)
• Lista (Enumeration)
• Sygnał (Signal)
• Wyjątek (Exception)
• Port (Port)
• Część (Part)
• Powiązanie (Association)
• Powiązanie Skierowane (DirectedAssociation)
• Agregacja (Aggregation)
• Kompozycja (Composition)
• Generalizacja (Generalization)
• Zależność (Dependency)
• Realizacia (Realization)
• Klasa Powiązań (AssociationClass)
• Aącznik (Connector)
• Obiekt (Object)
• Związek (Link)

Podsystem

Semantyka

Podczas gdy pakiet jest ogólnym mechanizmem do organizowania elementów modeli, podsystem reprezentuje jednostkę behawioralną w fizycznym systemie, oraz w modelu.

Procedura Tworzenia Podsystemu

W celu utworzenia podsystemu,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Subsystem].
   
2. A potem kliknij w miejscu gdzie podsystem ma zostać utworzony w [main window].
   
3. Zostanie utworzony podsystem w diagramie klas oraz otworzy się okno podręczne. W tym oknie wpisz nazwę podsystemu.
   
4. Wciśnij [Enter] aby zaakceptować działanie.
   

Procedury tworzenia interfejsu dostraczanego (providing interface)

W celu utworzenia interfejsu dostarczającegow podsystemie,

1. Utwórz interfejs oraz podsystem.
   
2. Kliknij [Toolbox] -> [Realization].
   
3. Przeciągnij z podsystemu i upuść na interfejsie.
   
4. Pomiędzy interfejsem a podsystemem, powiązanie z interfejsem dostarczanymzostanie utworzone.
   

Aby utworzyć interfejs oraz realizację jednocześnie,

1. Kliknij dwukrotnie podsystem aby wyświetlić okno podręczne.
   
2. Wpisz teraz tekst jak pokazano na rysunku
   
3. Wciśnij [Enter], interfejs dostarczany przez podsystem zostanie utworzony.
   

Procedury tworzenia interfajesu wymaganego (requiring interface)

Aby utworzyć requiring interface, skorzystaj z następującej metody.

1. Kliknij dwukrotnie podsystem. W oknie podręcznym wpisz następujący tekst.
   
2. Podsystem połączy się z interfejsem jako wymagana relacja.
   

Procedury dodawania operacji do podsystemu

Podsystem może posiadać operacje. Aby dodać operację do podsystemu,

1. Wybierz [Collection Editor...] menu.
   
2. Teraz w [collection editor], dodaj operację w zakładce [operations].
   
3. Lub kliknij przycisk w oknie podręcznym podsystemu.
   
4. Nowa operacja zostanie utworzona.
   

Klasa

Semantyka

Klasa jest deskryptorem dla zbioru obiektów z podobną strukturą, behaviorem oraz relacjami.

Procedury tworzenia klass

Aby utworzyć klasę,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Class].
   
2. A potem kliknij w miejscu gdzie ma zostać utworzona klasa w [main window].
   
3. Nowa klasa zostanie utworzona w diagramie oraz otworzy się okno podręczne.
4. W oknie podręcznym, wpisz nazwę klasy i naciśnij klawisz [Enter].
   

Procedury dodawania atrybutów

Istnieją trzy metody dodawania atrybutów do klasy.

• urzywając okna podręcznego
• używając modelu w [main window] lub [model explorer]
• przy użyciu [collection editor]

W przypadku okna podręcznego,

1. Kliknij dwukrotnie na klasę.
2. Naciśnij przycisk [Add Attribute] w oknie podręcznym, teraz można dodawać atrybuty.
   

W przypadku modelu,

1. Wybierz klasę w [main window] lub w [model explorer].
2. Kliknij prawym klawiszem myszy wybraną klasę, następnie [Add] -> [Attribute] menu.
   

W ostatnim przypadku,

1. Wybierz [Collection Editor...] menu.
   
2. Lub kliknij przycisk na [attributes] w oknie właściwości.
   
3. Będąc w zakładce [attribute] w [collection editor], można dodawać atrybuty używając przycisku .
   

Procedury dodawania operacji

Istnieją trzy metody dodawania operacji do klasy.

• urzywając okna podręcznego
• używając modelu w [main window] lub [model explorer]
• przy użyciu [collection editor]

W przypadku okna podręcznego,

1. Kliknij dwukrotnie klasę aby otworzyć okno podręczne.
2. Wciśnij przycik [Add Operation], aby dodawać operacje.
   

IW przypadku modelu, wybierz klasę w [main window] lub w [model explorer], kliknij prawym klawiszem myszy wybraną klasę, wybierz [Add] -> [Operation] menu.

W ostatnim przypadku,

1. Wybierz [Collection Editor...] menu.
   
2. W zakładce [operations] w [collection editor], można dodawać operacje używając przycisku .
   

Procedury dodawania parametrów do operacji

Aby dodać parametr do operacji,

1. Wybierz operację w [model explorer], następnie [Add] -> [Parameter] menu, nowy parametr zostanie dodany.
   
2. Lub wybierz operację w [model explorer], następnie [Collection Editor...] menu.
   
3. Albo kliknij w [Parameters] w oknie właściwości.
   
4. W zakładce [Parameters] w [collection editor], można dodawać parametry przy pomocy przycisku .
   

Procedury dodawania wyjątków do operacji:

Przed rozpoczęciem, musi istnieć co najmniej jeden wyjątek. Aby to zrobić zobacz "Procedury tworzenia sygnałów" lub "Procedury tworzenia wyjątków".

1. Kliknij przycisk w [RaisedSignals] w oknie właściwości.
   
2. W zakładce [Raised Signals] w [collection editor], można dodawać wyjątki używając przycisku .
   
3. W oknie [Select a Signal], wybierz sygnał lub wyjątek wywoływany przez operację i kliknij [OK] .
   
4. Wynik działania będzie następujący.
   

Procedury przenoszenia atrybutów/operacji do innych klas.

W celu przeniesienia atrybutu lub operacji do innej klasy,

1. Kliknij atrybut (lub operację).
   
2. Przeciągnij go/ją.
   
3. Upuść na innej klasie.
   

Procedury dodawania parametrów szablonów do klas

Istnieją dwa sposoby dodawania parametrów szablonów do klas

• używając modelu klas w [main window] lub w [model explorer]
• używając [collection editor]

Wybierz klasę w [main window] lub w [model explorer], kliknij prawym klawiszem myszy, wybierz [Add] -> [TemplateParameter] menu. Można teraz dodawać szablony do klas.

Wybierz [Collection Editor...] menu lub kliknij przycisk w [TemplateParameter] w oknie właściwości. W zakładce [TemplateParameters] w [collection editor], można dodawać parametry szablonów do klas przy pomocy przycisku .

Nowy parametr szablonu zostanie dodany do klasy. Rezultat będzie następujący.

Procedury tworzenia portów

Aby utworzyć port,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Port].
   
2. Potem kliknij klasę, w której ma zostać utworzony port w [main window].
   

Procedury tworzenia perspektywy poprzez przeciąganie portu.

Można utworzyć port poprzez przeciągnięcie portu z [model explorer] na główny diagram.

1. Przeciągnij port z [model explorer].
   
2. Upuść na klasie w głównym diagramie. Jeśli zostanie upuszczony nie na klasie lecz w innej części diagramu, zostanie utworzona klasa z portem.
   
3. Klasa posiada port jak pokazano niżej.
   

Procedury tworzenia części

Aby utworzyć część,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Part].
   
2. PóAoniej kliknij klasę, w której ma zostać utworzona część w [main window].
   

Procedury tworzenia łącznika.

W celu utworzenia łącznika,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Connector].
   
2. Przeciągnij z jednej części i upuść na innej w [main window].
   
3. Pomiędzy dwoma częściami zostanie utworzony łącznik.
   

Procedury ustawiania klas aktywnych.

W celu ustawienia klasy aktywnej,

1. Ustaw właściwość [IsActive] na "true".
   
2. Klasa będzie wyglądać następująco.
   

Interfejs

Semantyka

Interfejs precyzuje zewnętrznie widoczne operacje klasy, komponentu, lub innego klasyfikatora (włącznie z podsystemami) bez specyfikowania struktury wewnętrznej.

Procedury tworzenia interfejsu.

Aby utworzyć interfejs,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Interface] .
   
2. A następnie kliknij w miejscu gdzie zostanie utworzony interfejs w [main window]. Zostanie otwarte okno podręczne interfejsu. Wpisz teraz nazwę interfejsu.
   
3. Wciśnij [Enter] . Wynik będzie następujący.
   

Procedury tworzenia relacji dostarczanej (providing relationship)

Aby utworzyć providing relationship,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Realization].
   
2. Przeciągnij z jednej/jednego (Klasy, Portu, Części, Pakietu, Podsystemu) i upuść na interfejsie w [main window].
   
3. Zostanie utworzona relacja providing interface.
   

Procedury tworzenia relacji wymaganej (requiring relationship)

W celu utworzenia requiring relationship,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Dependency].
   
2. Przeciągnij z jednej/jednego (Klasy, Portu, Części, Pakietu, Podsystemu) i upuść na interfejsie w [main window].
   
3. Zostanie utworzona relacja requiring interface.
   

Lista

Semantyka

An Enumeration is a user-defined data type whose instances are a set of user-specified named enumeration literals. The literals have a relative order but no algebra is defined on them.

Procedura tworzenia listy

W celu utworzenia listy,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Enumeration].
   
2. PóAoniej kliknij w miejscu gdzie ma zostać utworzona lista w [main window].
   

Sygnał

Semantyka

Sygnał jest określeniem asynchronicznego wiadomości (komunikatu) pomiędzy instancjami. Klasyfikator jest rodzicem sygnału, z parametrami wyrażonymi jako atrybuty. Sygnał jest zawsze asynchroniczny. Sygnał jest powiązany z behawioralnymi cechami obiektów, które były jego rodzicami.

Procedura tworzenia sygnału

W celu utworzenia sygnału,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Signal].
   
2. A następnie kliknij w miejscu gdzie sygnał ma zostać utworzony w [main window].
   

Wyjątki

Semantyka

Procedura tworzenia wyjątków

W celu utworzenia wyjątku,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Exception].
   
2. A następnie kliknij w miejscu gdzie wyjątek ma zostać utworzony w [main window].
   

Powiązanie

Semantyka

Powiązanie występuje pomiędzy dokładnie dwoma klasyfikatorami (włączając możliwość powiązania klasyfikatora z nim samym).

Procedura tworzenia powiązania

W celu utworzenia powiązania,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Association].
   
2. Przeciągnij z jednego obiektu i upuść na drugim w [main window].
   
3. Pomiędzy dwoma klasyfikatorami, zostanie utworzone nowe powiązanie.
   

Procedura dodawania kwalifikatora do powiązania.

W celu dodania klasyfikatora do powiązania,

1. Wybierz [Collection Editor...] menu powiązania.
   
2. Lub kliknij na przycisk w [End.Qualifiers] w oknie właściwości.
   
3. W zakładce [Qualifiers] w [collection editor], można dodawać klasyfikatory do powiązania przy pomocy przycisku .
   
4. Wynik będzie następujący.
   

Procedura tworzenia wielokrotnych klass połączonych z bieżącą klasą.

Jeśli chcesz utworzyć klasy "Dog", "Pig", "Cat" połączone z klasą "Me".

1. Kliknij dwukrotnie klasę "Me" albo wciśnij klawisz [Enter]. W oknie podręcznym wpisz jak niżej.
   
2. Zostaną utworzone trzy klasy połączone z klasą "Me".
   

Asocjacja skierowana (połączenie skierowane)

Procedura tworzenia połączenia skierowanego.

Procedura tworzenia połączenia skierowanego jest podobna do tworzenia połączenia.

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [DirectedAssociation].
   
2. Przeciągnij i upuść z jednego elementu na drugi w kierunku strzałki.
   
3. Zostanie utworzone połączenie jak niżej.
   

Procedura zmiany połączenia na połączenie skierowane.

Aby zmienić połączenie na połączenie skierowane, Kliknij na strzałkę naprzeciw końca powiązania. W oknie podręcznym odznacz opcję "navigable" a połączenie stanie się skierowane.

Procedura tworzenia elementów posiadających połączenie skierowane.

W celu utworzenia elementów posiadających połączenie skierowane,

1. Kliknij dwukrotnie element. W oknie podręcznym, wpisz nazwę elementów posiadających połączenie skierowane po "->" i oddzielaj nazwy ",".
   
2. Wciśnij [Enter], elementy posiadające połączenie z wybranym elementem zostaną utworzone i posegregowane automatycznie.
   

Agregacja

Procedura tworzenia agregacji

W celu utworzenia agregacji,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Aggregation].
   
2. Przeciągnij z jednego elementu i upuść na drugim w [main window].
   
3. Wynik jest następujący.
   

Procedura tworzenia agregacji z klasami.

W celu utworzenia agregacji z klasami,.

1. Kliknij dwukrotnie aby otworzyć okno podręczne. W oknie wpisz nazwy klas połączonych agregacją z klasą bieżącą po znakach "<>-" oddzielając kolejne nazwy znakiem ",".
   
2. Naciśnij klawisz [Enter] aby utworzyć klasy powiązane agregacją z wybraną klasą.
   

Kompozycja

Procedura tworzenia kompozycji

W celu utworzenia kompozycji,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Composition].
   
2. Przeciągnij z jednej klasy i upuść na innej klasie w [main window].
   
3. Relacja kompozycji zostanie utworzona pomiędzy dwoma klasami.
   

Procedura tworzenia klasy złożonej.

W celu utworzenia klasy złożonej z wybranej klasy,

1. Kliknij dwukrotnie aby otworzyć okno podręczne. Następnie wpisz nazwę klasy złożonej z wybranej klasy po znakach "<*>-" a nazwy oddzielaj znakiem ",".
   
2. Naciśnij klawisz [Enter] aby utworzyć klasy złożone z wybranej klasy.
   

Generalizacja

Procedura tworzenia generalizacji

W celu utworzenia generalizacji,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Generalization].
   
2. Przeciągnij z elementu potomnego na element rodzicielski w [main window].
   
3. Generalizacja zostanie utworzona.
   

Procedura tworzenia wielu klas potomnych.

W celu utworzenia wielu klas potomnych dziedziczących po wybranej klasie,

1. Kliknij dwukrotnie aby otworzyć okno podręczne. Następnie wpisz nazwy klas dziedziczących po wybranej klasie po "<=" i oddzielaj nazwy znakiem ",".
   
2. Klasy potomne zostaną utworzone pod wybraną klasą.
   

Procedura tworzenia wielu klas rodzicielskich.

W celu utworzenia wielu klas rodzicielskich wybranej klasy,

1. Kliknij dwukrotnie aby otworzyć okno podręczne. Następnie wpisz nazwy klas rodzicielskich po "=>" i oddzielaj nazwy znakiem ",".
   
2. Klasy rodzicielskie zostaną utworzone ponad wybraną klasą.
   

Zależność

Procedura tworzenia zależności

W celu utworzenia zależności,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Dependency].
   
2. Przeciągnij i upuść na elemencie w [main window] w kierunku zależności.
   
3. Zależność pomiędzy klasami zostanie utworzona.
   

Procedura tworzenia elementu zależnego.

W celu utworzenia elementu zależnego od innego elementu,

1. Kliknij dwukrotnie aby otworzyć okno podręczne. Następnie wpisz nazwy elementów zależnych od wybranego elementu po "–>" a nazwy oddzielaj znakiem ",".
   
2. Naciśnij [Enter] aby utworzyć elementy zależne.
   

Realizacja

Procedura tworzenia realizacji

W celu utworzenia realizacji,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Realization].
   
2. Przeciągnij i upuść na elemencie w [main window] w kierunku realizacji.
   
3. Wynik jest następujący.
   

Klasa Powiązań

Semantyka

Klasa Powiązań jest powiązaniem ale także i klasą. Ona nie tylko łączy zbiór klasyfikatorów ale także definiuje zbiór cech, które do niej należą.

Procedura tworzenia klasy powiązań.

W celu utworzenia klasy powiązań,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [AssociationClass].
   
2. Przeciągnij z powiązania i upuść na klasie powiązania w [main window].
   
3. Wynik będzie następujący.
   

Obiekt

Semantyka

Obiekt reprezentuje konkretną instancję klasy. Posiada tożsamość oraz cechy. Podobna notacja oznacza także rolę w obrębie kolaboracji, ponieważ role posiadają charakterystykę instancjo-podobną.

Procedura tworzenia obiektu

W celu utworzenia obiektu,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Object].
   
2. A następnie kliknij w miejscu gdzie obiekt zostanie utworzony w [main window].
   

Link

Procedura tworzenia linku

W celu utworzenia Linka,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Class] -> [Link].
   
2. Przeciągnij z jednego obiektu i upuść na innym w [main window].
   
3. Wynik będzie następujący.
   

Związek

Procedura ponownego połączenia do innego elementu.

W celu ponownego połączenia z elementem,

1. Przeciągnij koniec związku.
   

2. I upuść na innym elemencie.
   

3. Zmieni się wtedy koniec związku.
   

Następujące elementy są dostępne w diagramie sekwencji (Sequence Diagram)

• Obiekty (Object)
• Wiadomos (Stimulus)
• (SelfStimulus)
• (Combined Fragment)
• Argument Interakcji(Interaction Operand)
• (FrameSubsytem)

Obiekt

Procedura tworzenia obiektu

W celu utworzenia obiektu,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Sequence] -> [Object].
   
2. A następnie w miejscu, w którym ma zostać utworzony obiekt w [main window].
3. Okno podręczne zostanie otwarte. W oknie podręcznym wpisz nazwę obiektu.
   
4. Wciśnij [Enter].
   

Procedura ustawienia obiektu aktywnego.

Aby utworzyć obiekt aktywny z klasy,

1. Ustaw właściwość [IsActive] klasy na "true".
   
2. Dla "MyObject", zmień wartość "MyClass" w polu "IsActive".
   
3. Jeśli właściwość klasy nie jest przypisana, nie można zmienić obiektu na aktywny. Wynik będzie następujący.
   

Procedury ustawiania wielokrotnych obiektów.

W celu ustawienia wielokrotnych obiektów,

1. Ustaw właściwość [IsMultiInstance] obiektu na "true".
   
2. Obiekt zostanie zmieniony na wielokrotny.
   

Procedura tworzenia obiektu z klasy.

W celu utworzenia obiektu z klasy,

1. Wybierz klasę w [model explorer].
   
2. Przeciągnij i upuść na [main window].
   
3. Obiekt zostanie utworzony na diagramie.
   

Procedura tworzenia klasy z obiektu.

Jeśli klasa nie jest przypisana do obiektu,

1. Kliknij dwukrotnie obiekt aby wyświetlić okno podręczne, następnie kliknij przycisk "add class".
   
2. W oknie [Enter element name], wpisz nazwę klasy.
   
3. Klasa zostanie utworzona i przypisana do obiektu.
   
4. Jeśli chcesz przypisać do obiektu istniejącą klasę, kliknij we właściwościach klasyfikatora obiektu, następnie wybierz klasę, która ma być przypisana do obiektu w oknie [Select a model element].
   

Procedura tworzenia wiadomości

W celu utworzenia wiadomości z wybranego obiektu do innego,

1. Kliknij dwukrotnie obiekt, lub go wybierz i naciśnij [Enter] aby otworzyć okno podręczne.
2. Teraz wpisz nazwę wiadomości po "->" ("<-" dla przychodzących oraz "<->" dla wychodzących z powrotem).
   
3. Wciśnij przycisk [Enter] aby utworzyć wychodzącą wiadomośćz jednego obiektu do drugiego.
   

Wiadomość (Stimulus)

Semantyka

Wiadomość jest elementem umożliwiającym komunikację pomiędzy dwoma instancjami oraz przekazującym informacje z oczekiwaniem na wystąpnienie akcji. Wiadomość powoduje, że operacja będzie wywoływać, powodować, że instancja zostanie stworzona lub usunięta.

Procedura tworzenia wiadomości

W celu utworzenia wiadomości,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Sequence] -> [Stimulus].
   
2. Przeciągnij z jednego obiektu i upuść na drugim (obiekcie lub lini życia) w [main window] w kierunku wychodzącym.
   
3. Okno podręczne wiadomości zostanie otwarte. Wpisz jego nazwę i wciśnij klawisz [Enter].
   
4. Zostanie utworzony wiadomości jak na rysunku poniżej.
   

Procedury używania operacji wiadomości

Jeśli właściwość klasyfikatora odbiorcy (obiektu) wiadomości jest przypisana i chcesz przypisać operację do wiadomości

1. Kliknij dwukrotnie wiadomość
2. Kliknij przycisk w oknie podręcznym.
   
3. Wybierz operację w oknie [Select an operation] oraz kliknij [OK].
   
4. Nowa wiadomośćodwzorowana na operację klasy zostanie dodany jak niżej.
   

Procedura tworzenia operacji klasy z obiektu.

Aby stworzyć operację klasy jako odbiorca wiadomości z obiektu i przypisać ją do wiadomości,

1. Kliknij dwukrotnie wiadomość, następnie kliknij w oknie podręcznym.
   
2. Wpisz nazwę operacji i kliknij [OK].
   
3. Nowa operacja zostanie dodana do klasy a tekst zostanie wpisany w oknie podręcznym (Ta procedura jest wiarygodna jeśli istnieje przypisana klasa). Wciśnij klawisz [Enter].
   
4. Zobacz [model explorer] aby potwierdzić stworzenie nowej operacji.
   

Procedura tworzenia wiadomości

W celu utworzenia wiadomości ,

1. Kliknij dwukrotnie wiadomość, lub wybierz wiadomość i naciśnij [Enter].
   
2. W oknie podręcznym po znaku "~>" ("<~" dla przychodzącego wiadomości), wpisz nazwę obiektu docelowego oraz nazwę wiadomości.
   
3. Wciśnij [Enter] aby utworzyć obiekt oraz wiadomość.
   

Procedura tworzenia kolejnych wiadomości

W celu utworzenia kolejnych wiadomości,

1. Kliknij dwukrotnie wiadomość, lub wybierz wiadomośći naciśnij klawisz [Enter].
   
2. W oknie podręcznym po znaku "_>" ("<_" dla przychodzącej wiadomości), wpisz nazwę obiektu docelowego oraz wiadomości
   
3. Naciśnij klawisz [Enter] w celu utworzenia obiektu oraz wiadomości.
   

Procedura tworzenia pod-wiadomości (sub stimulus)

W celu utworzenia pod wiadomości w wybranej wiadomości,

1. Kliknij dwukrotnie wiadomość, lub wybierz wiadomośći naciśnij klawisz [Enter].
   
2. W oknie podręcznym po znaku "->" ("<-" dla wiadomości przychodzącego), wpisz nazwę obiektu docelowego oraz subwiadomości.
   
3. Naciśnij klawisz [Enter] w celu utworzenia obiektu oraz wiadomości.
   

Procedura ponownego łączenia z innym obiektem.

W celu ponownego połączenia wiadomości z innym obiektem,

1. Kliknij koniec wiadomości.
   
2. Przeciągnij koniec wiadomości i upuść na innym obiekcie.
   
3. Stimulus zostanie podłączony do innego obiektu.
   

Procedura zmiany rodzaju akcji wiadomości.

Właściwość [ActionKind] wiadomości powinna być przypisana do jednej z pięciu pokazanych niżej. Aby zmienić właściwość [ActionKind], wybierz wiadomość a następnie wybierz właściwość [ActionKind] w oknie właściwości.

ActionKind	Shape
CALL (wywołanie)
SEND (wysłanie)
RETURN (powrót)
CREATE (utworzenie)
DESTROY (zniszczenie)

Auto-wiadomość (SelfStimulus)

Procedura tworzenia auto-wiadomości

W celu utworzenia auto-wiadomości

1. Kliknij [Toolbox] -> [Sequence] -> [SelfStimulus].
   
2. Następnie kliknij obiekt (albo linię życia) na którym zostanie umieszczony auto-wiadomości w [main window].
   
3. Okno podręczne obiektu zostanie otwarte. W oknie podręcznym wpisz nazwę wiadomościi naciśnij [Enter].
   
4. Wynik tego działania będzie następujący. Można zmieniać położenie elementów/obiektów aby uniknąć nakładania się tekstu.
   

Fragment (Combined Fragment)

Procedura tworzenia fragmentu

W celu utworzenia Fragmentu ,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Sequence] -> [Combined Fragment].
   
2. A następnie w miejscu, w którym ma zostać utworzony Fragment w [main window].
   
3. Fragment zostanie utworzony.
   
4. Zmień operator interakcji w oknie właściwości jak niżej.
   
5. Wynik będzie następujący.
   

Procedura tworzenia argumentu interakcji.

W celu utworzenia argumentu interakcji,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Sequence] -> [Interaction Operand].
   
2. A następnie kliknij na Fragment w miejscu gdzie argument interakcji zostanie umieszczony w [main window].
   
3. Nowy argument interakcji zostanie dodany do Fragment. Kliknij argument interakcji.
   
4. Wybrane punkty argumentu interakcji są pokazane, przeciągnij je aby ustawić granicę.
   

Ramka (Frame)

Procedura tworzenia ramki

W celu utworzenia ramka,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Sequence] -> [Frame].
   
2. A następnie w miejscu, w którym ma zostać utworzona ramka w [main window].
   
3. Nowa ramkazostanie utworzona jak na rysunku niżej.
   

Diagram

Procedura pokazywania numerów sekwencji w diagramie.

Aby pokazać lub ukryć numery sekwencji wiadomości,

1. Wybierz diagram w [model explorer] lub w [main window]
   
2. Następnie zmień właściwość [ShowSequenceNumber] diagramu na "true"(pokazanie) albo "false"(ukrycie).
   
3. Jeśli wartość opcji [ShowSequenceNumber] jest ustawiona na "false", diagram sekwencji wygląda następująco.
   

Procedura zmiany stylu podpisu wiadomości w diagramie.

Występują cztery style wiadomości. Aby zmienić podpis wiadomości, wybierz diagram w [model explorer] lub w [main window], i ustaw właściwość [MessageSignature] na jedną z następujących.

Style	Example
NONE (brak)
NAMEONLY (tylko nazwa)
TYPEONLY (tylko typ)
NAMEANDTYPE (nazwa i typ)

Procedura zmiany stylu aktywacji w diagramie.

W celu wyświetlenia lub ukrycia aktywacji wiadomości, wybierz diagram w [model explorer] lub w [main window], i zmień właściwość pola [ShowActivation] diagramu na "true" lub "false".

W diagramie współpracy (Communiction Diagram) dostępne są następujące elementy:

• Obiekty (Object)
• Linki (Link)
• Auto-Linki (SelfLink)
• Komunikaty (Stimulus) – mogą to być także wiadomości i operacje
• Ramki (Frame)

Obiekt

Procedury tworzenia obiektów.

W celu utworzenia Object,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Collaboration] -> [Object].
   
2. A następnie miejsce, w którym ma zostać utworzony Obiekt w [main window].
   
3. Zostanie otwarte okno podręczne. W tym oknie wpisz nazwę obiektu.
   
4. Wciśnij [Enter].
   

Procedury tworzenia komunikatu

W celu utworzenia komunikatu przechodzącego z jednego obiektu do innego,

1. Kliknij dwukrotnie "from-object", lub wybierz "from-object" i naciśnij [Enter] aby wyświetlić okno podręczne.
2. Teraz wpisz nazwę dla komunikatupo "->" (lub "<-" dla przychodzących oraz "<->" dla wychodzacych z odpowiedzią).
   
3. Wciśnij [Enter] aby utworzyć komunikatu z wybranego obiektu do obiektu celowego.
   

Procedura ustawiania obiektu aktywnego.

W celu ustawienia klasy do obiektu aktywnego,

1. Ustaw właściwość przypisanej klasy [IsActive] na "true".
   
2. Dla "MyObject", zmień właściwość "MyClass" [IsActive].
   
3. Jeśli własność klas jest nie ustawiona, nie można zmienić obiektu na obiekt aktywny.

Procedura ustawiania wielokrotnych obieków.

W celu ustawienia obiektu na obiekt wielokrotny,

1. Ustaw właściwość "IsMultiInstance" obiektu na "true".
   
2. Obiekt stanie się obiektem wielokrotnym.
   
   
   

Procedury tworzenia obiektu z klasy.

W celu utworzenia obiektu z klasy,

1. Wybierz klasę z [model explorer].
   
2. Przeciągnij na diagram kolaboracji.
   
3. Zostanie utworzony obiekt (instancja klasy).
   

Procedury tworzenia klasy z obiektu.

Jeśli klasa nie jest przypisana do obiektu,

1. Kliknij dwukrotnie na obiekt aby wyświetlić okno podręczne.
2. W oknie podręcznym, kliknij przycisk "add class".
   
3. W oknie [Enter element name], wpisz nazwę dla nowej klasy.
   
4. Zostanie utworzona nowa klasa przypisana do obiektu.
   

Jeśli chcesz przypisać do obiektu istniejącą klasę, wpisz nazwę istniejącej klasy w oknie [Select a model element].

Procedura dodawania AttributeLink do obiektu.

Są dwa sposoby dodawania attribute link do obiektu.

• używając modelu obiektu w głównym diagramie lub w [model explorer]
• przy pomocy [collection editor]

W pzypadku pierwszym,

1. Wybierz obiekt w [main window] lub w [model explorer].
2. Kliknij prawym klawiszem myszy na wybranym obiekcie, następnie [Add] -> [Attribute Link] menu, teraz można dodawać Attribute Link.
   
3. Zostanie utworzony nowy attribute link.
   

W drugim przypadku,

1. Wybierz [Collection Editor...] menu obiektu lub kliknij przycisk w [Slots] w oknie właściwości.
   
2. W zakładce "slots" w [collection editor], można dodawać attribute link używając przycisku .
   

Link

Procedury tworzenia linków.

W celu utworzenia Linków,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Collaboration] -> [Link]
   
2. Przeciągnij z jednego obiektu i upuść na drugim w [main window].
   
3. Zostanie utworzony link pomiędzy obiektami.
   

Auto-Link (SelfLink)

Procedury tworzenia auto-linku

W celu utworzenia auto-linku,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Collaboration] -> [SelfLink]
   
2. A następnie kliknij obiekt który będzie zawierał auto-linkw [main window].
   

Procedury tworzenia auto-komunikatu

W celu utworzenia auto-komunikatu,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Collaboration] -> [ForwardStimulus/ReverseStimulus]
   
2. A następnie kliknij auto-komunikatw którym zostanie utworzony komunikatu w [main window].
   
3. Kliknij dwukrotnie na komunikat, wpisz jego imię w oknie podręcznym.
   

Stimulus

Procedury tworzeniakomunikatu

W celu utworzenia komunikatu,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Collaboration] -> [ForwardStimulus/ReverseStimulus]
   
2. Kliknij linka, w którym zostanie utworzony komunikaciew [main window].
   
3. Kliknij dwukrotnie komunikat, wpisz jego nazwę w oknie podręcznym.
   
4. Wynik będzie następujący.

   

Procedura zmiany rodzaju akcji (ActionKind) Komunikatu

Właściwość [ActionKind] stimulus?a powinna zostać przypisana do jednej z pięciu opcji (na rysunku niżej). Aby zmienić właściwość [ActionKind], wybierz komunikata następnie właściwość [ActionKind] w oknie właściwości.

ActionKind	Shape
CALL
SEND
RETURN
CREATE
DESTROY

Ramka

Procedury tworzenia ramki

W celu utworzenia ramki,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Collaboration] -> [Frame]
   
2. A następnie miejsce, w którym ma zostać utworzona ramka w [main window].
   
3. Wynik będzie następujący.
   

Diagram

Procedura pokazywania numerów sekwencji w diagramie.

W celu pokazania lub ukrycia numerów sekwencji komunikatów, wybierz diagram w [model explorer] lub w [main window], i ustaw właściwość [ShowSequence] diagramu na "true" (widoczne) lub "false" (niewidoczne).

Procedura zmiany stylu podpisu wiadomości w diagramie.

Istnieją cztery style wiadomości. Aby zmienić podpis komunikatu,

1. Wybierz diagram w [model explorer] lub w [main window].
   
2. Oraz ustaw właściwość [MessageSignature] diagramu na jedną z następujących.

NONE – pokazuje tylko nazwę wiadomości
NAMEONLY – pokazuje nazwę wiadomości i nazwę argumentu-
TYPEONLY – pokazuje nazwę wiadomości, typ argumentu oraz typ zwrotny
NAMEANDTYPE – pokazuje nazwę wiadomości, nazwę argumentu, typ argumentu oraz typ zwrotny

Następujące elementy są dostępne w diagramie maszyny stanów (State Machine Diagram).

• stan (State)
• (SubmachineState)
• stan początkowy (InitialState)
• stan końcowy (FinalState)
• (Punkt Skrzyżowania)
• (Punkt Wyboru)
• (Płytka Historia)
• (Głęboka Historia)
• (Synchronizacja)
• (Przepływ Końcowy)
• (Przejście)
• (SelfTransition)

Stan

Semantyka

Stan jest sytuacją w trakcie życia obiektu lub interakcją, podczas której spełnia niektóre warunki, wykonuje niektóre akcje, lub czeka na wydarzenie.

Procedura tworzenia stanu.

W celu utworzenia Stanu,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Statechart] -> [State].
   
2. Następnie kliknij w miejscu gdzie Stan zostanie utworzony w [main window].
   
3. Stan zostanie stworzony i okno podręczne zostanie otwarte. Wpisz w nim nazwę stanu.
   
4. Naciśnij klawisz [Enter] aby zakończyć procedurę.
   

Procedura przenoszenia stanu do innego stanu.

Aby przenieść stan do innego stanu,

1. Kliknij stan zawarty w innym stanie.
   
2. Przeciągnij go na inny stan.
   
3. Wybrany stan zostanie przeniesiony.
   

Procedura przejścia pomiędzy wieloma stanami

W celu utworzenia stanów z wchodzącym lub wychodzącym przejściem z wybranego stanu,

1. Kliknij dwukrotnie stan. Otworzy się okno podręczne. Wpisz w nim nazwy docelowych stanów po "->" (lub po "<-" dla przychodzących) i oddzielaj je znakiem ",".
   
2. Następnie naciśnij klawisz [Enter]. Kilka stanów wychodzących (wchodzących) z wybranego stanu zostanie utworzonych.
   

Procedury dodawania wejścia/wykonania/wyjścia/akcji.

Istnieją trzy sposoby dodawania akcji do stanu.

• używając okna podręcznego
• używając modelu w [main window] lub [model explorer]
• używając [collection editor]

W przypadku okna podręcznego,

1. Kliknij dwukrotnie stan.
2. W oknie podręcznym wciśnij przycisk [Dodaj Wejście/Add DoAction/Dodaj AkcjęWyjścia].
   
3. Można teraz dodać akcję.
   

W drugim przypadku, wybierz stan w [main window] lub w [model explorer]. Kliknij prawym klawiszem myszy wybrany stan, następnie [Add] -> [Entry/Do/Exit] menu..

W ostanim przypadku,

1. Wybierz [Collection Editor...] menu stanu.
   
2. Lub kliknij przycisk we właściwości [EntryActions/DoActions/ExitActions] w oknie właściwości.
   
3. W zakładce [Entry Actions/Do Actions/Exit Actions] w [collection editor], można dodawać akcje przy pomocy przycisku .
   

SubmachaineState

Procedura tworzenia stanu submachine

W celu utworzenia SubmachineState,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Statechart] -> [SubmachineState].
   
2. Następnie kliknij w miejscu gdzie SubmachineState zostanie umiejscowiony w [main window]. A submachine state zostanie utworzony i okno podręczne zostanie otwarte.
   
3. W oknie podręcznym, wpisz nazwę submachine state i naciśnij klawisz [Enter].
   

Stan Początkowy

Semantyka

Stan początkowy jest rodzajem pseudoStanu, który reprezentuje punkt startowy w obszarze maszyny stanów. Ma jedno wychodzące przejście do domyślnego stanu regionu otaczającego, i nie posiada przejść przychodzących. Może być tylko jeden stan początkowy w każdym obszarze maszyny stanów Sam nie jest stanem ale działa jak znacznik.

Procedura tworzenia stanu początkowego.

W celu utworzenia Stanu Początkowego,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Statechart] -> [InitialState].
   
2. And Kliknij w miejscu gdzieInitialState will be placed in the [main window].
   

Procedura tworzenia stanu początkowego ze stanu.

W celu utworzenia stanu początkowego z wychodzącym przejściem do wybranego obiektu ,

1. Kliknij dwukrotnie stan. W oknie podręcznym, po "-*" wpisz nazwę stanu początkowego.
   
2. Naciśnij klawisz [Enter] aby utworzyć stan początkowy z wychodzącym przejściem do wybranego stanu.
   

Stan Końcowy

Semantyka

Stan końcowy reprezentuje ostatni lub końcowy stan zamykający stan złożony. Może być pare stanów końcowych na każdym poziomie, oznaczając że stan złożony może zakończyć się na wiele sposobów i z wielu przyczyn. Gdy stan końcowy zostanie osiągnięty i nie ma innych stanów końcowych, cała maszyna stanów zostaje zakończona i nie mogą wystąpić już żadne przejścia.

Procedura tworzenia stanu końcowego.

W celu utworzenia StanuKońcowego,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Statechart] -> [FinalState].
   
2. Następnie kliknij w miejscu gdzie stan końcowy zostanie utworzony w [main window].
   

Procedura tworzenia stanu końcowego ze stanu.

W celu utworzenia stanu końcowego z wchodzącym przejściem z wybranego obiektu,

1. Kliknij dwukrotnie stan. W oknie podręcznym wpisz nazwę stanu końcowego po "-@".
   
2. Wciśnij klawisz [Enter] aby utworzyć stan końcowy z wchodzącymprzejściem z wybranego stanu.
   

PunktSkrzyżowania

Semantyka

Punk Skrzyżowania wiąże ze sobą przejścia tworząc pojedynczą ścieżkę - run-to-completion. Może posiadać wiele przejść wychodzących i/lub przychodzących. Każda kompletna ścieżka zawierająca skrzyżowanie jest logicznie niezależna i tylko jedna taka ścieżka jest uruchamiana w jednej chwili. Może być używany do budowania rozwidleń i scaleń.

Procedura tworzenia punktu skrzyżowania.

W celu utworzenia punku skrzyżowania ,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Statechart] -> [JunctionPoint].
   
2. Następnie kliknij w miejscu gdzie punkt skrzyżowaniazostanie utworzony w [main window].
   

Punkt Wyboru

Semantyka

Punkt Wyboru rozdziela przychodzące przejście na kilka rozłącznych wychodzących przejść. Każde wychodzące przejście posiada warunek. Przynajmniej jedno wychodzące przejście musi być uaktywnione albo model będzie niepoprawnie zbudowany.

Procedura tworzenia punktu wyboru.

W celu utworzenia Punktu Wyboru,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Statechart] -> [ChoicePoint].
   
2. Następnie kliknij w miejscu gdzie PunktWyboru zostanie utworzony w [main window].
   

Płytka Historia

Semantyka

When reached as the target of a transition, shallow history restores the state within the enclosing composite state that was active just before the enclosing state was last exited. Does not restore any substates of the last active state.

Procedura tworzenia płytkiej historii.

W celu utworzenia Płytkiej Historii,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Statechart] -> [ShallowHistory].
   
2. And Kliknij w miejscu gdzieShallowHistory will be placed in the [main window].
   

State-  History State

Procedure for creating final state from state

W celu utworzeniahistory with outgoing transition from selected object, use shortcut creation syntax.

1. Double-Kliknij state. At the quick dialog, enter one of "-(h)", "-(H)", "-(h*)", "-(H*)" string.
   
2. Press [Enter] key and history with outgoing transition from selected state is created.
   

DeepHistory

Semantyka

When reached as the target of a transition, deep history restores the full state configuration that was active just before the enclosing composite state was last exited.

Procedure for creating deep history

W celu utworzeniaDeepState,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Statechart] -> [DeepState].
   
2. And Kliknij w miejscu gdzieDeepState will be placed in the [main window].
   

Synchronization

Procedure for creating synchronization bar

W celu utworzeniaSynchronization,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Statechart] -> [Synchronization].
   
2. And Kliknij w miejscu gdzieSynchronization will be placed in the [main window].
   

Procedure for creating join

W celu utworzeniaincoming join transition to selected object, use shortcut creation syntax.

1. Double-Kliknij state. At the quick dialog, enter "<-|" and state names to be joined, and separate state names by "," character.
   
2. Press [Enter] key and states joined to selected state is created and arranged automatically.
   

Procedure for creating join

W celu utworzeniaoutgoing fork transition to selected object, use shortcut creation syntax.

1. Double-Kliknij state. At the quick dialog, enter "->|" and state names to be forked, and separate state names by "," character.
   
2. Press [Enter] key and states forked from selected state is created and arranged automatically.
   

Flow Final

Procedure for creating flow final

W celu utworzeniaFlow Final,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Statechart] -> [Flow Final].
   
2. And Kliknij w miejscu gdzieFlow Final will be placed in the [main window].
   

Transition

Semantyka

A transition is a directed relationship between a source state vertex and a target state vertex. It may be part of a compound transition, which takes the state machine from one state configuration to another, representing the complete response of the state machine to a particular event instance.

Procedure for creating transition

W celu utworzeniaTransition,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Statechart] -> [Transition].
   
2. Drag and drop between states in transition direction in the [main window].
   
3. Between two states, a transition is created.
   

Procedure for reconnecting to another element

In order to reconnect to another state,

1. Kliknij the end of transition.
   
2. Drag and drop it into another state.
   
3. Then transition?s end will be changed.
   

SelfTransition

Procedure for creating self-transition

W celu utworzeniaself-transition,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Statechart] -> [SelfTransition].
   
2. Kliknij state to have self-transition in the [main window].
   

Następujące elementy są dostępne w diagramie aktywności (Activity Diagram).

• stan akcji (ActionState)
• stan podaktywności (SubactivityState)
• stan początkowy (InitialState)
• stan końcowy (FinalState)
• synchronizacja (Synchronization)
• decyzja (Decision)
• przepływ końcowy (Flow Final)
• przepływ obiektów (Object Flow)
• stan akceptacji sygnału (Signal Accept State)
• stan wysyłania sygnału (Signal Send State)
• przejście (Transition)
• (SelfTransition)
• (Swimlane)

StanAkcji

Semantyka

Stan akcji reprezentuje wykonanie atomowej akcji, przeważnie wywołanie operacji. Ten stan odpowiada wykonaniu akcji wejściowej a wychodzące przejście jest uruchamiane jak tylko akcja zakończy się uruchamiać.

Procedura tworzenia stanu akcji

W celu utworzenia Stanu akcji,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Activity] -> [ActionState].
   
2. Następnie kliknij w miejscu gdzie ma zostać utworzony StanAkcji w [main window].
   
3. Stan akcji zostanie utworzony na diagramie i okno podręczne zostanie otwarte.
   
4. Wpisz teraz nazwę stanu akcji i naciśnij [Enter]. Wynik będzie następujący.
   

StanPodaktywności

Semantyka

StanPodaktywności reprezentuje wykonanie nie atomowej sekwencji kroków, które posiadają taki sam czas trwania.

Procedura tworzenia StanuPodaktywności.

W celu utworzenia StanuPodaktywności,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Activity] -> [SubactivityState].
   
2. Następnie kliknij w miejscu gdzie ma zostać utworzony StanPodaktywności w [main window]. StanPodaktywności zostnie stworzony i okno podręczne zostanie otwarte. Wpisz w nim nazwę StanuPodaktywności i naciśnij klawisz [Enter]. Wynik będzie następujący.
   

StanPoczątkowy

Procedura tworzenia stanu początkowego

W celu utworzenia stanu początkowego,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Activity] -> [InitialState].
   
2. Następnie kliknij w miejscu gdzie ma zostać utworzony stan początkowy w [main window]. Stan początkowy zostanie utworzony.
   

StanKońcowy

Procedura tworzenia stanu końcowego

W celu utworzenia stanu końcowego,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Activity] -> [FinalState].
   
2. Następnie kliknij w miejscu gdzie ma zostać utworzony StanKońcowy w [main window].
   

Decyzja

Semantyka

Diagram stanu (a także diagram aktywności) wyraża decyzję kiedy warunki są użyte do wskazania różnych możliwych przejść, które zależą od warunków logicznych (prawda/fałsz) obiektu.

Procedura tworzenia decyzji

W celu utworzenia decyzji,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Activity] -> [Decision].
   
2. Następnie kliknij w miejscu gdzie ma zostać utworzona decyzja w [main window]. Decyzja zostanie utworzona w diagramie.
   

Procedura tworzenia decyzji ze stanu.

W celu utworzenia decyzji z przychodzącym przejściem z obiektu,

1. Kliknij dwukrotnie stan. W oknie podręcznym wpisz "-><>" ("<-<>" dla przychodzącego z decyzji).
   
2. Naciśnij [Enter] aby utworzyć decyzję z wychodzącym przejściem z wybranego stanu.
   

Przepływ Końcowy

Procedura tworzenia przepływu końcowego

W celu utworzenia przepływu końcowego,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Activity] -> [Flow Final].
   
2. Następnie kliknij w miejscu gdzie ma zostać utworzony przepływ końcowy w [main window].
   

Przepływ Obiektów

Procedura tworzenia przepływu obiektów

W celu utworzenia przepływu obiektów,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Activity] -> [Object Flow].
   
2. Następnie kliknij w miejscu gdzie ma zostać utworzony przepływ obiektów w [main window]. Zostanie otwarte okno podręczne jak niżej.
   
3. Wpisz w nim nazwę przepływu obiektów i wciśnij [Enter].
   

Synchronizacja

Procedura tworzenia synchronizacji

W celu utworzenia synchronizacji,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Activity] -> [Synchronization].
   
2. Następnie kliknij w miejscu gdzie ma zostać utworzona synchronizacja w [main window] i przeciągnij aby uzyskać pożądany rozmiar.
   
3. Następująca figura pokazuje rezultat.
   

Stan Akceptacji Sygnału

Procedura tworzenia stanu akceptacji sygnału

W celu utworzenia stanu akceptacji sygnału,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Activity] -> [Signal Accept State].
   
2. Następnie kliknij w miejscu gdzie ma zostać utworzony stan akceptacji sygnału w [main window].
   
3. W oknie podręcznym wpisz jego nazwę i naciśnij klawisz [Enter].
   

Stan Wysyłania Sygnału

Procedura tworzenia stanu wysyłania sygnału.

W celu utworzenia stanu wysyłania sygnału,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Activity] -> [Signal Send State].
   
2. Następnie kliknij w miejscu gdzie ma zostać utworzony stan wysyłania sygnału w [main window]. Stan wysyłania sygnału zostanie stworzony i okno podręczne zostanie otwarte. Wpisz w nim nawę stanu wysyłania sygnału i wciśnij [Enter].
   

Przejście

Procedura tworzenia przejścia

W celu utworzenia przejścia,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Activity] -> [Transition].
   
2. Przeciągnij i upuść z jednego stanu na drugi w kierunku przejścia w [main window].
   
3. Przejście zostanie utworzone.
   

Auto-przepływ (SelfTransition)

Procedura tworzenia auto-przepływ

W celu utworzenia auto-przepływu,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Activity] -> [SelfTransition].
   
2. Kliknij stan aby wyświetlić auto-przepływ w [main window]. Auto-przepływ zostanie utworzony.
   

Tor (Swimlanes)

Semantyka

Akcje oraz podAktywności mogą być organizowane w torach. Tory są używane do organizowania odpowiedzialności za akcje i podAktywności. Odpowiadają także na jednostki organizacyjne w modelu biznesowym.

Procedura tworzenia poziomej Toru

W celu utworzenia poziomego toru,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Activity] -> [Horizontal Swimlane].
   
2. Następnie przeciągnij myszą aby zaznaczyć obszar, w którym poziomr tor zostanie utworzony w [main window].
   
3. Poziomy torzostanie utworzony na diagramie. Wpisz nazwę toru w oknie podręcznym i naciśnij [Enter].
   

Procedura tworzenia pionowego toru

W celu utworzenia Pionowej Swimlane,

1. Kliknij [Toolbox] -> [Activity] -> [Vertical Swimlane].
   
2. Następnie przeciągnij myszą aby zaznaczyć obszar, w którym pionowy tor zostanie utworzony w [main window].
   
3. Pionowy tor zostanie utworzony na diagramie. Wpisz nazwę toru w oknie podręcznym i naciśnij [Enter].